İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2020/1159 K.2022/669

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen İzmir Fikrî Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 06/03/2019 tarihli 2018/142 Esas ve 2019/43 Karar sayılı dosyasının incelemesi tamamlanmış olmakla HMK'nın 353. ve 356. maddeleri gereğince; dosya içeriğine ve kararın niteliğine göre sonuca etkili olmadığından duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı adına kayıtlı "... + şekil" ibareli markanın haksız tescillendiğini, 2016/5014 nolu markanın terkininin gerektiğini, haksız marka başvurusu, kullanımlar nedeniyle zararlarına karşılık 1.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminata karar verilmesini istemiştir. ... markasının önceki tarihlerden beri fiili kullanıcı ve sahibi olduklarını, davalının markayı haksız tescillediğini, hükümsüzlük kararı verilmesi gerektiğini, davalının kullandığı marka ile marka hakkına tecavüz ettiğinden tazminata karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüş, maddi tazminat talebini 80.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalıya usulüne uygun olarak tebligat yapılmasına rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece;".... davanın kısmen kabulüne, davalı adına kayıtlı 2016/50104 sayılı 37 ve 39. sınıflarda korunan markanın 39. sınıfın 9. alt grubunda yer alan "çöplerin depolanması, taşınması, atıkların toplanması ve taşınması hizmetleri" yönünden hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, sair sınıflar bakımından hükümsüzlük davasının reddine, maddi ve manevi tazminat davalarının reddine.... " şeklinde hüküm kurulmuştur. Karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; müvekkili tarafından talep edilen 80.000 TL maddi 50.000 TL manevi tazminat taleplerinin reddine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, kararın kaldırılarak tazminat taleplerinin kabulüne verilmesi gerektiğini bildirerek istinaf isteminde bulunmuştur.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, 556 Sayılı KHK'nın 8.maddesi uyarınca markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf incelemesi 6100 sayılı HMK'nın 355. maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususlarıyla sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının "..." asıl unsurlu markası ile davalının aynı ibareli tescilli markası tescil arasında, 556 sayılı KHK.'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunup bulunmadığı, davalının markasının davacının markasına haksız rekabet oluşturup oluşturmadığı, maddi ve manevi tazminatın şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yargıtay’ın yerleşik içtihatları uyarınca hukuken korunan bir marka ve bu markaya bağlı bir hakkın kullanımının söz konusu olduğu durumlarda haksız rekabet olgusunun oluşması mümkün değildir. Bir başka anlatımla, davalının 556 sayılı KHK uyarınca hali hazırda tescilli bir markası olduğu ve bu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmediği sürece ortada hukuken korunan bir hak, bir marka söz konusudur.

(Yargıtay 11. HD. 1999/1395 E. 1999/3230 K.), (Yargıtay 11. HD.2000/5607 E., 2000/6604 K.), (Yargıtay 11. HD.2001/8506 E., 2002/867 K), (Yargıtay 11. HD.2001/9120 E., 2002/896 K.), (Yargıtay 11. HD.2002/7246 E., 2003/68 K.), (Yargıtay 11. HD.2003/6316 E., 2004/1183 K.) 556 sayılı KHK'nın 6. maddesi uyarınca marka sahibine sağlanan koruma, kural olarak tescil koşuluna bağlanmıştır. Bir markanın anılan KHK'ya tabi olabilmesi için, fiilen tescili yeterlidir.

Bu tescil yolsuz olsa dahi sicilden terkin edilinceye kadar marka sahibi bu korumadan yararlanabilir ve markanın haksız kullanımından da bahsedilemez.

Somut olayda, davalı taraf, markasını tescilli olarak kullanmaktadır. Dolayısıyla davalının tescilli markasını kullanmasının, haksız rekabet oluşturmayacağı, davacının haksız rekabet iddiasının yerinde bulunmadığı, davacının haksız rekabete dayalı tazminat taleplerinin de reddi gerekeceği kanaatine varılmıştır.

Tüm bu açıklamalara, dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, mahkemece gerekçeli ve oluşa uygun bilirkişi raporuna göre karar verilmiş olmasına ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmamasına, HMK.nun 355. maddesi uyarınca kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmaması nazara alınarak, davacı vekilinin istinaf sebepleri yerinde görülmediğinden istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir.