Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi E.2022/2068 K.2023/1471

G. KARAR YAZIM TARİHİ : 13/12/2023

İlk derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına yönelik davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve dosya istinaf incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderilmiş olmakla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkil ile davalı arasında 01.10.2019 tarihinde yapılan sözleşme uyarınca, davacı müvekkilinin davalı için demir döküm malzeme üretimi yapacağını, davalının talebi üzerine üretilen 70.662,06-TL bedelindeki demir döküm malzemenin 01.02.2020 tarihli fatura ile davalıya eksiksiz ve kusursuz olarak teslim edildiğini, sözleşmeye göre müvekkil tarafından fatura edilen malzemelerin fatura bedellinin %50'si ön ödeme ile %50'sinin de fatura tarihinden itibaren 10 gün içinde ödeneceğinin kararlaştırıldığını fakat davalının fatura bedelini ödemediğini, davalı hakkında Konya ..İcra Müdürlüğünün ...

Esas Sayılı dosyasında ilamsız icra takibi yapıldığını davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile takibin devamına, alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davaya cevap dilekçesinde özetle.

Davacı tarafça sözleşme kapsamında teslim edilen söz konusu malların ayıplı olduğunu, bu hususun davacının da delil olarak sunduğu whatsapp yazışmalarıyla davacıya defalarca bildirildiğini, sözleşmenin 5. Maddesinde, teslim edilen malların torna ve freeze işlemleri tamamlandıktan sonra ayıplı olduğunun anlaşılması ve bu hususun davacıya bildirileceğinin, bildirilmediği takdirde ürünlerin kabul edilmiş sayılacağının kararlaştırıldığını ve ayrıca aynı madde sevkiyattaki hatalı ürünlerin toplam sevkiyatın %5'i üzerinde olması halinde bir adet ürün için 0.5 ürün değerinde reklamasyon farkı faturası kesileceğinin kararlaştırıldığını,

taraflar arasındaki uyuşmazlığın 01.02.2020 tarihli faturayla başladığını, 01.02.2020 tarihli faturaya karşılık gelen malların ayıplı çıkması üzerine 03.02.2020 tarihinde 296 adet ayıplı ürüne ilişkin olarak 28.553,64.-TL iade faturası kesildiğini, yine aynı tarihte 03.02.2020 tarihinde davacıya müvekkili tarafından 14.276,82 TL'lik reklamasyon faturası kesildiğini, müvekkili tarafından yukarıda belirtilen faturalar kesilmesi ardından davacıdan yeni bir siparişte bulunulduğunu ve davacı tarafından kesilen 15.02.2020 tarihli faturayla borçludan 21.573,11 TL'lik mal daha satın alındığını,

bu faturanın alındığını müvekkili şirket yetkilisinin 16.02.2020 tarihli whatsapp yazışmasında belirtildiğini ancak davacının gönderdiği bu malında sözleşme 5.maddeye göre yapılan döküm ve freze işlemleri ardından ayıplı çıktığının anlaşılması üzerine müvekkilim tarafından davacıya bildirildiğini, müvekkilinin cari hesapta borcunun 49.251,36 TL'ye düştüğünü, müvekkili tarafından tekrardan mal talep edilmesi sonucunda davacı tarafından 15.02.2020 tarihinde müvekkiline tekrardan mal gönderildiğini ve 21.573,11 TL fatura kesildiğini ve cari hesaba göre o tarihte müvekkili şirketin borcunun 70.824,47 TL olduğunu,

ancak bu malların da ayıplı çıkması nedeniyle taraflar arasında mutabakat sağlanamadığını, davacı tarafça taraflarınca anlaşılamayan 13.03.2020 tarihli 12.962,60 TL iade faturasıda kesildiğini, ancak bu kesilen iade faturaya dayalı olarak müvekkili tarafından davacıya herhangi bir mal satılmadığını, müvekkilinin cari hesaba göre davacıya bir borcu bulunmadığını, davacının ayıplı mallarının da halen müvekkilinin deposunda bulunduğunu, davacının söz konusu ayıplı malları iade alması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda. "Somut olayımızda; bir eser sözleşmesi olduğu yönünde bir ihtilaf yoktur. İhtilaf ayıplı mal olup olmadığı ve ayıp ihbarının süresinde olup olmadığı yönünde toplanmaktadır. Watsapp yazışmaları HMK'nın 199.

Maddesi kapsamında belgedir Yüksek Yargıtay 13. HD'nin 2017/1014 Esas, 2020/4488 Esas, 06/06/2020 tarihli ilam ile WhatsApp yazışmalarının belge niteliğinde olduğuna dair emsal kararı bulunmakla ve yine Yüksek Yargıtay 19. HD'nin 2015/14813 Esas, 2016/2351 Karar sayılı ilamı ).

TTK 21. Maddesinde düzenlenen bildirimlerle ilgili işlemler sıhhat şartı değil ispat şartıdır (Ankara BAM 22. HD'nin 2019/575 Esas, 2021/2020 Karar sayılı ilamı) TMK 2. Maddesi hükümleri genel hükümler olup tacirler arasında da uygulana alanı bulmaktadır. Tüm bu bilgiler dava dosyası, bilirkişi raporları (çelişkiyi gideren rapor) değerlendirildiğinde; taraflar arasında ticari alışverişe konu emtia ayıplıdır.

Anlaşma görüşmeleri yapıldığı, netice alınamadığı anlaşıldıktan sonra Watsapp yazışmalarına ayıplı (hatalı ürün) olduğu bilgisi yansıdığı bu nedenle TMK 2 kapsamında değerlendirildiğine ayıp ihbarının süresinde yapıldığı ve ihbar şeklinin usulüne uygun olduğu sonuç ve kanaatine varılarak davalının bakiye alacağı çıktığı da değerlendirilerek davacının davalı aleyhine açtığı davanın reddine ayrıca davacının haksız ve kötü niyetli olduğunun davalı tarafından ispat edilemediğinden şartları oluşmadığından kötü niyet tazminatının da reddine dair mahkememizde oluşan vicdani kanaate göre aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir. " gerekçesiyle

davacının, davalı aleyhine açtığı itirazın iptali davasının reddine, davalının talep ettiği kötüniyet tazminatının şartları oluşmadığından reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle.

Tacirler arasında ihbarın nasıl yapılacağının TTK'nın 18/3.maddesinde belirtildiğini, somut olayda davalı tarafça ihbarın kanunda belirtildiği şekilde yapıldığına dair delil sunulmadığını, whatsapp yazışmalarıyla ihbarın yapıldığının kabul edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, Mahkemece kabul edilen yazışma içeriğinde ayıplı ürün miktarının 7.138,41 TL ve borç ikrarının 61.122,7 TL görmezden gelerek hüküm kurulmasının anlaşılamadığını, bu yazışmadan müvekkili aleyhine icra takibine girişilmesine kadar hiç bir yazışma olmadığını, daha sonra dvalı tarafça sözde ayıplı ürünlere ilişkin iade faturası kesildiğini,

davalı bir kez sözde ayıp bildiriminde bulunduktan sonra aylarca sessiz kalmış ve ürünleri kabul ettiğini, zira 01/02/2020 ve 15/02/2020 tarihli faturalara konu fren disklerinin teslim alınmasından itibaren takriben 6 ay gibi bir süre sonra iade faturası kesmesinin kanuna içtihatlara ve ticari teamüllere aykırı olduğunu hakkaniyetle de bağdaşmadığını, davalı yanın geçerli ve hakkaniyetli ayıp ihbarında bulunduğunun kabulü halinde dahi dava ve icra takibi süreçlerinden önceki 06/04/2020 tarihli mesaj ile bildirmiş olduğu 81 adet için toplam 7.761,57 TL iade 1940,39 TL reklamasyon / (40 elmas girmiş) hatalı ürünler için toplam 5.746,

3 TL ve artı 1.389,11 TL peşin ödemekle evveklik reklamasyondan %50 (7.138,41 TL) düşmüş olunacağı toplam fatura bakiyelerinin ise 61.122,7 TL, 1.122,7 TL EFT yapılacağı, 30.000.

00 TL 07/07/2020 VE 30.000,00 tl 07/08/2020 tl şti evrakı verilecektir" şeklinde bildirmiş olduğu tutarın geçerli olduğu kabul edilebilecek olup müvekkili şirketin davalıdan halen ilgili tutarın mahsup edilmesi ile elde edilmiş olan 61.122,7 TL alacağı bulunduğundan kabulünün gerektiğini, zira alıntılı mesaj içeriğinde davalının müvekkili şirkete 61.122,7 TL borçlu olduğunu kabul ve beyan ettiğini belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE

Dairemizce HMK'nın 355. maddesi kapsamında istinaf dilekçesinde belirtilen hususlarla sınırlı olmak üzere ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen dikkate alınarak yapılan inceleme neticesinde; Dava; eser sözleşmesine dayalı bakiye alacağın tahsili için başlatılan ilamsız icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Taraflar arasında demir döküm malzeme üretimi konusunda sözleşme yapılmış olup, davacı taraf 01.02.2020 tarihli fatura ile 8038 kilogram ürünün davalıya satışının yapıldığını, satış bedeli olan KDV dahil 70.662,06 TL'nin davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek ilamsız icra takibi yapmış ve davalının itirazı üzerine de eldeki itirazın iptali davası açılmıştır.

İcra takibine konu 01.02.2020 tarihli 70.662,06 TL bedelli faturaya konu malların davalıya teslim edildiği taraflar arasında uyuşmazlık dışı olup, faturanın her iki tarafın defterlerinde de kayıtlı olduğu anlaşılmıştır.

Davalı cevap dilekçesinde açıkça 01.02.2020 tarihli faturaya konu ürünlerden ayıplı çıkanlarla ilgili olarak 03.02.2020 tarihli 28.553,64 TL bedelli iade faturası ile yine aynı tarihli 14.276,82 TL bedelli reklamasyon faturası kesildiğini ve bu fatura sonrasında müvekkilinin borcunun 49.251.36 TLye düştüğünü ikrar etmiştir.

Davacı taraf her ne kadar icra takibinde 70.662,06 TL'nin ödenmesini istemiş ise de, davacı tarafın defterleri incelendiğinde 03.02.2020 tarihli 28.553,64 TL bedelli iade faturası ile yine aynı tarihli 14.276,82 TL bedelli reklamasyon faturasını defterlerine kaydettiği davacının da defterlerinde bu faturadan dolayı 49.251,56 TL alacaklı olduğu görülmektedir.

03.02.2020 tarihli dosyaya sunulan iade ve reklamasyon faturaları incelendiğinde 3.226,40 kg ayıplı ürün için düzenlendiği anlaşılmıştır. Bu halde 01.02.201 tarihli faturaya konu 8038 kilogram ürünün 3.222,40 kilogramının ayıplı olduğu her iki tarafında kabulündedir.

Davacı vekili cevap dilekçesinde bu faturadan sonra 15.02.2020 tarihli 21.573,11 TL bedelli faturaya konu malların gönderildiğini ve borcun 70.824,47 TL'ye çıktığını ancak bu mallarında ayıplı çıktığını ve bu durumun davacıya bildirildiğini bu hususun taraflar arasındaki mesaj kayıtları ile sabit olduğunu savunmuştur.

Taraflar arasındaki mesaj kayıtları incelendiğinde davalının en son 06.04.2020 tarihinde davacıya gönderdiği mesajında ayıplı ürünlere ilişkin bedel düşüldüğünde toplam 61.122,70 TL borçlu olduğunu ve bu borcun 1.1222,7 TL'sini eft yaparak, 30.000,00 TL'sinin 07.07.2020 tarihinde, 30.000,00 TL'sini ise 07.08.2020 tarihinde ödeyeceğinin belirttiği bu tarihten sonrada ürünlerle ilgili bir ayıp bildiriminde bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu halde davalı tarafın dava konusu olmayan 15.02.2020 tarihli faturadaki ürünler içinde iade ve reklamasyon dahil 9.701.96 TL (70824,67 TL - 61122,71 TL) bedel düşümü yaptığı (1.103,62 kg ürünün ayıplı olduğu) ve böylelikle 15.02.2020 tarihli fatura içinde 11.871,34 TL borcu olduğunu kabul ettiği görülmüştür.

Davalı 5.562 kilogram ürünün ayıplı olduğunu iddia etmiş ise de, keşif mahallinde başka firmalara ait ürünlerinde bulunduğunun ayıplı olan ürünlerin tamamının davacıya ait olduğunun bilirkişi tarafından tespit edilemediği ve davalının da en son davacıya gönderdiği mesajında takip öncesi bakiye borcunun 61.122.70 TL olduğunu kabul etmesi ve davacının da istinaf itirazında bu miktarın dikkate alınmasını istemesi karşısında davalının davacıya bakiye borcunun 61.122,70 TL olduğu kabul edilecektir.

Ancak davacı icra takibine sadece 01.02.2020 tarihli faturayı konu etmiş 15.02.2020 tarihli fatura yönünden takip başlatmamış olduğuna göre, 01.02.2020 tarihli fatura için davacının talep edebileceği miktar kendi ticari defterleriyle de sabit olduğu üzere 49.251,56 TL olup, takip konusu olmayan 15.02.2020 tarihli faturadan kaynaklı 11.871,34 TL yönünden eldeki davada karar verilemeyecektir.

Açıklanan gerekçelerle davanın kısmen kabulüne 49.252,56 TL asıl alacağa yapılan itirazın iptaline ve fazlaya ilişkin asıl alacak ile takipten önce yazılı biri ihtarla davalı temerrüte düşürülmediğinden işlemiş faiz alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Açıklanan sebeplerle; davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, yapılan hatanın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından 6100 sayılı HMK'nın 33/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne, davalının Konya .. İcra Müdürlüğünün .... esas sayılı icra dosyasında 49.251,56 TL asıl alacağa yaptığı itirazın iptaline, asıl alacak davalı yönünden belirlenebilir nitelikte olduğundan %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.