Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi E.2021/1354 K.2023/390

Davacı tarafından davalı aleyhine Konya ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin ... Esas sayılı dosyası ile açılan istirdat davasında ... tarihinde tesis edilen davanın kabulüne ilişkin karara karşı davalının istinaf kanun yoluna başvurması üzerine, üye hakimin görüşleri alındıktan sonra dosya incelendiğinde;

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının müvekkili aleyhine Konya ... İcra Müdürlüğünün ...

Esas sayılı dosyası ile ..., ..., ..., ..., ..., ... nolu toplam 6 adet faturadan kaynaklı alacak ve cari hesaba ilişkin icra takibi başlattığını, müvekkilinin icra tehdidi altında olması nedeniyle ... tarihinde dosya borcu olarak 19.890,40 TL'yi icraya ödediğini ve alacaklıya 10.741,33 TL borcunun bulunduğunu, fazlaya ilişkin ödenen kısım ile ilgili istirdat davası açma hakkının saklı tutulduğuna ilişkin dilekçe verdiğini, davalının müvekkiline 2015 yılından itibaren 101.121,36 TL fatura kestiğini, bu miktarın 90.380,03 TL'lik kısmını ödediğini, böylece müvekkilinin davalıya 10.741,33 TL borcunun bulunduğunu,

icra dosyasına asıl alacak olarak ödenen 4.375,90 TL'lik kısım için borcunun bulunmadığını, davalının cari hesap dökümünde yazılı ... tarihli 4.720,00 TL'ye ilişkin bir borcunun olmadığını, tebliğ edilmiş bir fatura veya karşılığı mal veya hizmetin tesliminin söz konusu olmadığını belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilinin Konya ... İcra Müdürlüğü'nün ...

Esas sayılı dosyasından icra tehdidi altında ödemek zorunda kaldığı ve borçlu olmadığı 4.375,90TL'nin ve bu bedele ilişkin ferilerinin dava tarihinden itibaren icra dosyasında belirlenen oran üzerinden işleyecek faiziyle birlikte davalıdan istirdadı ile müvekkiline ödenmesine, %20'de aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili ... tarihli ıslah dilekçesi ile talep miktarını 747,69 TL artırarak 5.123,59 TL'ye çıkartmıştır.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili ile davacı arasında ... marka ... model iş makinesinin kiralanmasına ilişkin sözleşme olduğunu, iş makinesinin 2016 yılında teslim edildiğini ve 2017 yılı Haziran ayına kadar davacının kullanımında kaldığını, sözleşmeye göre aylık 4.000,00+KDV ödemesi gerektiğini, davacının ..., ..., ..., ..., ..., ... seri nolu 6 adet cari hesaptan dolayı toplam 25.606,00 TL'lik borcundan bakiye kalan 15.117,23 TL alacağı için Konya ...

İcra Müdürlüğü'nün ...

Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattıklarını, davacının da itiraz etmeksizin dosya alacağını ödediğini, taraflarına 4.720,00 TL bedelli faturanın gönderilmediğini, borçlu oldukları miktarın 10.741,33 TL olduğunu belirtmiş iseler de, icra takibinin 15.117,23TL üzerinden başlatıldığını, bu miktardan 4.720,00 TL düşüldüğünde davacının iddialarına göre borç miktarının 10.397,23 TL olduğunu, ancak davacının borcunun 10.741,33 TL olduğunu belirttiğini, bu durumda yapılan takibin davacının borçlu olduğunu belirttiği miktardan daha az çıktığını, yapıldığı iddia edilen ödemelerin takip konusu faturalarla ilgisinin olmadığını,

zira ödemelerin faturalardan önce olduğunu ve fatura miktarları ile uyuşmadığını belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulü ile, Konya ... İcra Müdürlüğü'nün ... Esas sayılı takibe konu borçtan dolayı davacı tarafından ödenen 5.123,59 TL'nin, dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak (istirdat edilerek) davacıya verilmesine, tarafların tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesince verilen karar davalı tarafça istinaf edilmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Açılan dava menfi tespit ve istirdat istemine ilişkindir. İstinaf incelemesi HMK 355. madde gereğince istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle ve resen kamu düzenine aykırılık yönünden sınırlı olarak yapılmıştır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "İstinaf Dilekçesinin Reddi" başlıklı 346/(1). maddesinde; istinaf dilekçesinin, kanuni süre geçtikten sonra verileceği veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar vereceği,

Hukuk Muhakemeleri Kanununun "İstinaf yoluna başvurulabilen kararlar" başlıklı 341.maddesinin (2) no'lu bendinde, miktar veya değeri binbeşyüz Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararların kesin olduğu belirtilmiş, 2.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 24.11.2016 tarihli 6763 sayılı "Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun"un 41.maddesi ile de, maddede yer alan "binbeşyüz" ibaresi, "üçbin" şeklinde değiştirilmiş, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, bu miktarın Maliye Bakanlığınca her yıl için tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması kabul edilmiş,

2020 yılı değerleme oranına göre yapılan hesaplamaya göre 2021 yılı için istinaf kanun yoluna başvurma kesinlik sınırı 5.880,00 TL olarak belirlenmiştir.

İlk derece mahkemesinin karar tarihi ... olup, istinaf istemine konu miktar ise 5.123,59 TL'dir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na 6763 sayılı Kanun ile ilave edilen Ek-Madde 1 hükmü uyarınca karar tarihi itibariyle HMK'nın 341/2. maddesi gereğince miktar veya değeri 5.880,00 TL'yi geçmeyen malvarlığına ilişkin kararlar kesin olup, HMK'nın 346. maddesi gereğince kesin olan karara ilişkin istinaf dilekçesi ilk derece mahkemesince reddedilebileceği gibi 352. maddesi gereğince yapılan ön inceleme neticesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından da istinaf isteminin reddine karar verilebilir.

Dava dosyasının incelenmesinde; istinaf kanun yoluna başvuran davalının reddini talep ettiği miktarın 5.123,59 TL olduğu nazara alındığında; istinaf kanun yoluna başvuran davalı yönünden kararın kesin olduğu, istinaf kanun yolunun açık olmadığı, ilk derece mahkemesi hakiminin kanunla verilmeyen bir hakkı tanımak suretiyle hükme karşı istinaf kanun yolu açık olduğunu belirtmesinin, taraflara; yasayla verilmemiş bir hakkı (istinaf kanun yolunu) bahşetmeyeceği sonuç ve kanaatiyle davalının istinaf kanun yoluna başvuru dilekçesinin HMK 352/1-b maddesi gereğince reddine ilişkin aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

O.B