Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2021/736 K.2022/430

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyadaki tüm belgeler ve dairemiz üyesi tarafından hazırlanan raporlar incelendi. Davanın dairemizin görev alanına girdiği, ilk derece mahkemesi kararının kesin olmadığı, istinaf başvurusunun süresi içinde yapıldığı, başvuru şartlarının yerine getirildiği, dosyada eksiklik bulunmadığı anlaşılmakla;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ticari bir taşıma kapsamında olarak sürücü ...’nin sevk ve idaresinde bulunan ve Tuncay Nakliyat Hay. Sey. Turizm Otom. Petrol. İnş. San Ve Tic. Ltd. Şti.’nin maliki ve işleteni olduğu ... plakalı otobüste yolcu olarak seyahat etmekte iken.

01.05.2014 günü saat 06.15 sıralarında Kırşehir iline gelindiği sırada otobüsün yoldan çıkması sonucunda tek taraflı trafik kazasında “Scapula fraktürü- T 11 fraktürü" oluşacak şekilde yaralandığını, 01.05.2014 tarihinde meydana gelen trafik kazasında sürekli iş göremez duruma düşen müvekkilinin, Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları ekinde yer alan tablo uyarınca tespit edilecek maluliyet oranının,

poliçe teminatına oranlamak suretiyle hesaplanacak maddi tazminatın şimdilik 10.000 TL'sinin temerrüt tarihi olan 10.07.2020 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalı şirketten tahsili ile davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde.

01.05.2014 tarihli trafik kazasına karıştığı belirtilen ... plaka sayılı araç davalı şirkette, 5501394 nolu poliçe ile karayolları zorunlu taşımacılık zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, anılan poliçeye göre daimi sakatlık teminatımız 175.000,00 TL ile sınırlı olduğunu, davacıların poliçeden yararlanması için otobüs yolcu listesinde koltuk numarasında kayıtlı olması, otobüs bileti olması yahut otobüsün şoförü olması gerektiğini, müvekkil şirket tarafından poliçede belirtilen teminat koltuk başına verilmekte olup, davacının hangi koltukta yolcu olduğunun tespiti;

ayakta seyahat halinde ise, koltuk başına teminat içerisine girmediğinin tespiti gerektiğini, davacı tarafından müvekkil şirkete yapılmış herhangi bir başvuru bulunmamakta olup, tüm bilgi ve belgeler ile başvuru yapılması zorunlu olduğunu, Karayolu zorunlu taşımacılık zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesine göre davacılarda meydana gelen uzuv kayıtlarının genel şartlarda belirtilen oranlarda tespit edilmesi gerektiğini, Karayolu zorunlu taşımacılık zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesi genel şartlarına uygun olarak hazırlanmayan özürlü sağlık kurulu raporlarının kabul edilemeyeceğini,

zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesi bir meblağ sigortası türü olup, çalışılmayan günler için kazanç kaybı, sürekli sakatlanma tazminatı talebinin reddi gerektiğini, müvekkil şirkete tüm belgelerle birlikte kaza ve hasar ihbarında bulunulduğunu, eksik evrak nedeniyle bu evrakların tamamlanması davacı taraftan talep edildiğini, fakat bugüne kadar işbu evraklar tamamlanmadığı gibi davacı tarafından haksız ve mesnetsiz olarak huzurdaki dava açıldığını, dolayısıyla temerrüde düşürülmemiş olup, faiz talebinin reddi gerektiğini, 6111 sayılı yasaya göre tedavi giderleri Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmakta olup,

Sigorta şirketlerinin sorumluluğu kalmadığını, davacının haksız ve mesnetsiz davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile 33.687,50 TL maddi tazminatın 10.07.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı davacı vekili de, davalı vekili de istinaf yoluna başvurmuşlardır.

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; kazaya karışan ... plakalı aracın ticari taşıma işi yapan otobüs olduğu bu nedenle ticari avans faizi işletilmesi gerektiğini, Yargıtay 17. HD'nin 23.10.2019 tarih ve 2017/4809 esas, 2019/9847 karar sayılı kararı ile 05.06.2018 tarih 2015/10188 esas, 2018/5868 karar sayılı kararının emsal teşkil ettiğini, tazminat tutarına ticari avans faizi işletilmemesinin hatalı olduğunu, belirterek ilk derece mahkemesinin kararının faiz yönünden düzeltilmesini ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacı tarafından ibraz edilen Kocaeli Üniversitesi Adli Tıp Kurumu raporu ile tespit edilen raporun çelişkili olduğunu, sakatlık raporunun tek hekimli adli tıp değerlendirmesi ile alındığını, ortopedi uzmanının son tahlilde görüşünün alınmadığını, her iki raporun birbiri ile çelişkili olduğunu ve bu çelişkilerin giderilmediğini, tek hekim tarafından belirlenmiş rapora göre hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğunu, hekim raporunda davacının sol omuz için %25 hareket kaybı olduğunun değerlendirildiğini,

daha önce ibraz edilen raporda sol omuzdaki hareket kısıtlılığının oran verilmesini gerektirecek nitelikte olmadığının, belirtildiğini, kazanın 2014 yılında meydana geldiğini ve bilirkişini muayenesinin 2021 yılında yapıldığını, kazadan sonra 7 yıl geçtiğini, sol omuzdaki hareket kısıtlılığının kaza nedeniyle değil yaşlanmanın getirdiği fiziksel rahatsızlık olarak değerlendirilmesi gerektiğini, emniyet kemeri takmayan davacının zararın artmasına neden olduğu için TBK m. 52 uyarınca tazminat tutarından indirim yapılması gerektiğini, ancak mahkemece indirim yapılmadığını belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Dava, yaralama ile sonuçlanan trafik kazasından kaynaklı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulü ile hükmedilen tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının maluliyet oranı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartlarının A.3.2 maddesindeki ekli cetvele göre belirlenmiştir.

Davacı tarafça sunulmuş Kocaeli Üniversitesi ATK Ana Bilim Dalı raporunda da davacının sol omuz hareketlerinde kayıp olduğu belirtilmiş olup mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hukuka aykırılık görülmemiştir. Davacının emniyet kemeri takmadığı olgusu kanıtlanamamış olup bölüşük kusur indirimi yapılmamış olmasında da hukuka aykırılık bulunmamaktadır. Davalı vekilinin anılan yönlere değinen istinaf itirazlarının reddi gerekir.

Dosya kapsamından; davalıya sigortalı araın ticari nitelikte otobüs olduğu anlaşılmaktadır. Zarar anılan aracın işletilmesi sırasında doğmuş olduğuna göre, talep doğrultusunda avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmiş olması doğru değildir. Ancak bu yanılgının giderilmesi için yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 s. HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca kabulü ile faiz bakımından kararın düzeltilmesi gerekmiştir.