Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2021/749 K.2022/234

Av. ...

DAVACI : ... VEKİLİ : Av. ...

DAVANIN KONUSU

Tazminat (Haksız Fiilden Kaynaklanan)

BAŞVURU TARİHİ : 07.05.2021

İSTİNAFA GELİŞ TARİHİ: 02.06.2021

KARAR TARİHİ : 16.02.2022

YAZIM TARİHİ : 16.02.2022

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyadaki tüm belgeler ve dairemiz üyesi tarafından hazırlanan raporlar incelendi. Davanın dairemizin görev alanına girdiği, ilk derece mahkemesi kararının kesin olmadığı, istinaf başvurusunun süresi içinde yapıldığı, başvuru şartlarının yerine getirildiği, dosyada eksiklik bulunmadığı anlaşılmakla;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde.

Kocaeli İli, İzmit ilçesi, Yenidoğan Mahallesi, 4979 ada 3 nolu parselde bulunan Tezcan Apartmanı'nın bodrum katında bulunan 3 ve 4 nolu bağımsız bölümü müvekkilinin depo olarak kullandığını, 05.04.2019 tarihinde malzeme alımı için depoya gelindiğinde deponun yaklaşık 20 cm yüksekliğinde pis su ile dolmuş olduğunu, sayım için raflardan aşağıya alınan, şantiyelere götürülmek üzere depoda bekletilen çoğunluğu tesisat malzemesinin suya maruz kaldığının görüldüğünü, İSU ekipleri tarafından tıkanmış parsel bacalarının açıldığını,

Kocaeli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi 2019/21 D.İş sayılı dosyasında 07.05.2019 tarihli rapor ile müvekkilinin hasarının 130.226,83 TL olduğunun tespit edildiğini belirterek, müvekkilini uğradığı 130.226,83 TL zararın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde. "Yenidoğan Mahallesi"'nde bulunan Tezcan Apartmanı'nın bodrum katında meydana geldiği iddia edilen su baskını olayı ile ilgili olarak.

05.04.2019 tarihinde ... isimli vatandaş tarafından 1772311 ve 1772315 numaralı iş emirleri ile Alo 185 hattına ihbarda bulunulduğunu, bahse konu ihbara istinaden İsu Genel Müdürlüğü İzmit Şube Müdürlüğü kuka ekiplerince sıkıntının yaşandığı bina önünde ki yeşil alandan geçen Q300 mm çapında ki HDPE ana kanalizasyon hattının kontrol edildiğini, ancak müvekkil kuruma ait herhangi bir sorun olmadığının görüldüğünü, davaya konu olan sıkıntı bina içi tesisatta ki arızadan kaynaklanmakta olduğunu, ana kanalizasyon hattının sorunsuz olarak çalıştığını, kurumun olayla ilgili olarak herhangi bir kusuru olmadığını, söz konusu hasarın tamamen bina,

daire veya deponun sahibi veya yöneticisinin sorumluluğunda olan bir husus olduğunu belirterek; davanın öncelikle husumet yönünden reddine, mahkeme aksi kanaatteyse davanın esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesi tarafından davanın kabulü ile toplam 130.226,83 TL tazminat bedelinin dava tarihi olan 20.09.2019 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacıya verilmesine karar verilmiştir. Yerel mahkemenin bu kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; ilk derece mahkemesince hükmün gerçek anlamda gerekçelendirilmeksizin ve deliller taşırtışılmaksızın karar verildiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunun da hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olmadığını, hatalı bilirkişi raporundaki değerlendirilmelerle yetinerek hatalı bir karar verildiğini, daha önceki cevap dilekçelerinde ve beyanlarında belirtildiği üzere arıza bina içi tesisattaki arızadan kaynaklanmakta olup, Atıksuların Kanalizasyon Deşarj Yönetmeliği'nin 11. maddesinde belirtildiği üzere;

sorumluluğun mal sahibi, müteahhit veya apartman yöneticisinde olduğunu, müvekkili kurumun olayda herhangi bir kusurunun bulunmadığını, raporda hesaplanmış olan zarar miktarının fahiş olduğunu, zarar miktarlarını da kabul etmediklerini, gerek kanun maddeleri gerekse Yargıtay kararlarına göre davacı vekillerinin talepleri bakımından müvekkil kurumun hiçbir sorumluluğunun bulunmadığını belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Dava, haksız eylemden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davacı davalının sorumluluğundaki kanalizasyon hattında meydana gelen tıkanıklık nedeniyle depo olarak kullandığı bağımsız bölümlere pis su dolduğunu belirterek tazminat isteminde bulunmuştur. Dava açılmadan önce delil tespiti yapılmış olup davacının kullandığı depoların iddia edildiği şekilde pis su ile dolduğu belirlenmiştir.

Davalı vekilince tıkanıklığın bina içindeki tesisattan kaynaklandığı, deşarj yönetmeliğinin 11. Maddesi uyarınca sorumluluklarının bulunmadığı savunulmuştur. Ancak bilirkişi raporunda davaya konu tıkanıklığın davalının sorumluluğundaki hattan kaynaklandığı tespit edilmiştir. Zarar miktarı da bilirkişiler tarafından usulünce tespit edilmiş olup anılan yönlere ilişkin istinaf itirazları yerinde değildir.

Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek davalının sorumluluğuna gidilmiş olmasında ve mahkeme kararının gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Dairemizce ilk derece mahkemesinin kararı hem maddi olay, hem de hukuka uygunluk yönünden incelenmiş olup, esası etkileyen bir usul hatası bulunmadığı, vakıa tespitlerinin tam ve doğru olarak yapıldığı, maddi hukuk normlarının doğru olarak uygulandığı, delillerin değerlendirilmesinde de usule aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, H.M.K'nun 353/1-b-1 maddesi gereği davalının istinaf talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.