Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi E.2023/84 K.2023/468

Taraflar arasındaki eser sözleşmesinden kaynaklı bakiye iş bedelinin tahsili davası nedeniyle yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararı davalı tarafından istinaf edilmekle; kesinlik, süre, istinaf şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, istinaf dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Üye Hakim tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında çelik yapı malzeme kumlama, astarlama ve boyama işleminin gerçekleştirilmesinden kaynaklanan ticari ilişki bulunduğunu, taraflar arasında yapılan anlaşmaya göre çelik malzeme, boya ve astarlamaya ilişkin maddelerin davalı tarafından temin edileceğini, müvekkili tarafından edimin yerine getirildiği,

boya malzemelerinin davalının tedarikçi firması olan Şekerciler Denizcilik Ltd.Şti aracılığı ile müvekkile teslim edildiğini, talep edilen işlemlerin yapıldığı ve faturalarının düzenlendiğini ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını, buna karşılık faturaların toplam bedeli olan davacının 38.573,98 TL karşı fatura düzenlendiği, bu faturaya itiraz edildiği, ticari iş nedeniyle düzenlenen faturalardan doğan alacağın arabulucuk son tutanağından itibaren işleyecek reeskont faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına göre; ...6100 sayılı HMK’nın 222/2 ve 3 maddelerine göre birbirlerini doğrulayan ticari defterler nedeniyle davalının faturalar gereği davalıdan 38.573,97 TL alacaklı olduğu kanaatine varılmış, TTK 1530 maddesi uyarınca faturaların davalıya tebliğini takip eden 30 günlük sürenin sonundan itibaren faiz talep edilebileceği, ancak davacı tarafın dava dilekçesinde arabulucu son tutanağı tarihinden itibaren reeskont faizi talep ettiği anlaşılmış, davacının talebiyle bağlı kalınarak 38.573,97 TL alacağa 02.11.2022 tarihinden itibaren reeskont faizi işletilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; yerel mahkemece dava konusu malzemedeki ayıbın ağır kusur derecesinde olduğu ve bu nedenle davacının TBK'nın 225. maddesi doğrultusunda ihbar süresine tabi olmaksızın sorumluluğunun devam edeceği hususu dikkate alınmaksızın davanın kabulüne karar verildiği,

verilen karar hukuka aykırı olduğundan kaldırılması gerektiği, mahkemece davacı tarafından teslim edilen malzemenin ayıplı olup olmadığı hususunda gerekli inceleme yapılmaksızın ve davacının ayıplı ifası nedeniyle seçimlik hakkını kullanarak sözleşmeden döndüğü hususu göz ardı edilerek hakkaniyete aykırı olacak şekilde davanın kabulüne karar verildiğinden bahisle yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi, aksi halde yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili cevap dilekçesinde; yerel mahkeme kararı usul ve yasaya uygun olduğundan davalının istinaf başvurusunun usulden ve esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklı bakiye iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı HMK, 6098 sayılı TBK, 6102 sayılı TTK

3. Değerlendirme Dava, eser sözleşmesinden kaynaklı bakiye iş bedelinin tahsili talebine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek duruşmasız olarak yapılmıştır.

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında çelik malzeme boya ve astarlamaya ilişkin ticari ilişki kurulduğunu, ticari ilişki kapsamında davalı tarafın tedarikçi firma ile göndermiş olduğu boyalar ile davalının getirmiş olduğu çelik yapı malzemelerin kumlama, astarlama ve boyama işlemlerinin yapıldığını, kumlama, astarlama ve boyama işlemlerine ilişkin davalı tarafa irsaliyeli fatura düzenlendiğini, davalı şirketin faturada belirtilen hizmetleri almasına rağmen fatura bedellerini ödemediğini,

davalı tarafından en başta tedarik edilen boya malzemelerinin fazladan kullanıldığı iddiasıyla alacak miktarıyla aynı bedelli fatura düzenlenerek kendilerine gönderildiğini, davalı şirketin iddia ettiği gibi tedarik edilen boyaların fazladan kullanılması gibi bir durumunun bulunmadığını, davalı tarafa düzenlenen faturalardan doğan 38.573,98 TL alacağın arabulucu son tutanağı tarihinden işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; davalı, davaya karşı cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesince; davanın kabulüne karar verilmiş, hükme karşı davalı vekilince istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.

Taraflar arasında çelik malzeme boya ve astarlamaya ilişkin eser sözleşmesi ilişkisi olduğu hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın davanın açıldığı ve sözleşmenin düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunan 6098 sayılı TBK nun 470 ve devamı maddelerinde düzenlenen hükümlere göre çözümlenmesi gerekir. Anlaşmazlık, iş bedeli, bedelin ödenmesi, davacı alacağının miktarına ilişkindir.

Davacı yüklenici, davalı iş sahibidir.

Taraflar arasında çelik malzeme boya ve astarlama işine ilişkin eser sözleşmesi ilişkisi kurulduğu, davacı tarafça 10 adet fatura düzenlenerek sözkonusu fatura kapsamında bakiye 38.573,97 TL alacakla ilgili eldeki alacak davasının açıldığı anlaşılmaktadır.

Eser sözleşmelerinde ayıplı imalât halinde 6098 sayılı TBK'nın 474/I. maddesi uyarınca açık ayıplarda iş sahibi eserin tesliminden sonra işlerin olağan akışına göre imkân bulur bulmaz eseri gözden geçirmek ve ayıpları varsa bunu uygun bir süre içinde yükleniciye bildirmek, gizli ayıplarda aynı Kanun'un 477/son maddesi uyarınca ortaya çıkması üzerine gecikmeksizin ayıp ihbarında bulunmak zorundadır. İş sahibi gözden geçirmeyi ve ihbarda bulunmayı ihmal etmişse eseri olduğu gibi kabul etmiş sayılır. Eksik işlerle ilgili teslim alınırken itirazi kayıt ileri sürmeye ve ihbarda bulunmaya gerek yoktur. Zamanaşımı süresi içinde işin eksik yapıldığı iş sahibince ileri sürülebilir.

Ayrıca, 6102 sayılı TTK'nın 21/2. maddesi hükmünde bir faturayı alan kişi aldığı tarihten itibaren 8 gün içinde faturanın içeriği hakkında bir itirazda bulunmazsa faturanın içeriğini kabul etmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Eldeki davada, davaya konu faturaların davacı ve davalının defter ve kayıtlarına işlendiği dosyada yer alan bilirkişi raporundan anlaşılmaktadır. Dolayısıyla anılan faturalara davalı tarafça 8 gün içerisinde itiraz edildiği ileri sürülüp ispat edilmediğinden içerikleri; davalı yanca süresinde yapılan eksik ayıplı iş defi de bulunmadığından davalının işi eksiksiz teslim aldığı ve iş bedelinin kesinleştiğinin kabulü zorunludur.

Zira, davalı vekilinin eksik ayıplı iş savunması yönünden, ileri sürülmeyen hususları yargılamanın ileri safhalarında ve istinaf aşamasında ileri sürmüş olduğu, basit yargılama usulünde iddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi yasağı başlıklı HMK'nın 319. maddesinde, ''İddianın genişletilmesi veya değiştirilmesi yasağı dava açılmasıyla; savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi yasağı cevap dilekçesinin mahkemeye verilmesiyle başlar.'' hükmü nazara alınarak, davalının istinaf dilekçesinde, eksik ayıplı iş define ilişkin istinaf gerekçelerinin değerlendirilemeyeceği anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle, davalı iş sahibi, davacı yüklenicinin sözleşme ile üstlendiği edimi teslim aldığını kabul ettiği ve tebliğlerinden itibaren 8 gün içerisinde itiraz edilmediklerinden fatura içerikleri kesinleştiğinden, iade faturasının düzenlenmesinin faturaların kesinleşmesi sonrası olması itibariyle değerlendirilemeyeceğinden davalının bu yöne ilişkin istinaf nedenleri yerinde görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ve HMK'nın 355. Maddesi gereğince istinaf başvurusu sebepleriyle sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda davalının söz konusu istinaf sebepleri yerinde görülmediğinden ilk derece mahkemesinin istinafa konu edilen nihai kararının HMK'nın 353/1-b.1.maddesi gereğince usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu değerlendirilerek davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

* · ... · Başkan · ... · ¸e-imzalı · ... · Üye · ... · ¸e-imzalı · ... · Üye · ... · ¸e-imzalı · ... · Katip · ... · ¸e-imzalı