Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E.2021/759 K.2021/830

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda verilen karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine HMK'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. Ortahisar İlçesi, Yalıncak Gülyalı Mahallesi, Rize Cad.

No:94/98 adresinde bulunan bölge müdürlüklerine ait telekomünikasyon alt yapı malzemelerinin bulunduğu depo binasının güney cephesinde bulunan alanda ....... tarafından yapılan inşaat kazı çalışmasında yerden çıkarılan toprakların bölge müdürlüklerinin depo binasının güney tarafında döküldüğünü ve 11/09/2014 tarihinde gece saatlerinde yağan şiddetli yağmur etkisiyle biriken toprakların müvekkilin şirketine ait depo binasına kayması neticesinde depo binası ve binanın içerisinde bulunan malzemelerin zarar gördüğünü,

meydana gelen tüm zararların tespiti amacıyla Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/37 D.İş sayılı dosyası ile delil tespiti yapıldığını, tespit dosyasına sunulan 15/12/2014 tarihli bilirkişi raporunda müvekkil şirketin zararının 98.772,50 TL olarak tespit edildiğini, davalı şirketin vermiş olduğu zarara karşılık yaptığı imalatlara 23.525 TL harcadığını ve bunun da müvekkili şirket tarafından belirtildiğini, ancak geri kalan tutarın davalı şirket tarafından müvekkili şirkete ödenmediğini belirterek hasar tazmin bedeli olan 66.013 TL'nin 11/09/2014 tarihinden itibaren T.C.

Merkez Bankasının kısa vadeli avanslara uyguladığı ve geçerli olduğu tarihlere göre kademeli ve değişen oranlardaki avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkil şirket aleyhine açılan haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın öncelikle husumet yokluğu nedeniyle reddine ve yapılacak yargılama sonrasında esastan reddine karar verilmesini talep edilmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre. "Taraflar ticari işletme olsa da; bir davanın ticari dava olabilmesi için TTK 4/1 maddesi uyarınca her iki tarafın ticari işletmesini ilgilendiren hususlardan doğmuş olması gerektiği, dava konusu olayda ise tarafların ticari işletmesiyle ilgili olmayıp yapılan inşaat kazı çalışması sonucunda davalının deposunda meydana gelen zarara ilişkin olduğu anlaşıldığından TTK'nun 4. ve 5. maddeleri dikkate alınarak,

davada Asliye Hukuk Mahkemeleri görevli olup, davanın mahkememiz açısından göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğundan HMK'nun 114/1c ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine, mahkememizin karşı görevsizliğine, ancak dosyanın Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/1338 Esas-2020/388 Karar sayılı görevsizlik kararı ile mahkememize geldiği dikkate alındığında mahkemeler arası görev uyuşmazlığı oluştuğundan görevsizlik kararımızın istinaf edilmeksizin kesinleştiğinde merci tayini için dosyanın Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine" dair karar verildiği anlaşılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı ve davalı şirketin ticari şirket olduğu ve tüzel kişiliğe haiz olduğunu, davaya bakmakla görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi olduğunu, mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılması istemiyle istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE :

Dava, haksız fiile dayalı maddi tazminatı istemine ilişkindir.

İstinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen karar hakkında; 6100 sayılı HMK'nun 355. maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususlarıyla sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

Davalı tarafından yapılan kazı esnasında davacıya ait malzemelere zarar verildiği iddiasıyla tazminat davası açıldığı, asliye hukuk mahkemesince görevsizlik kararı verildiği, dosyanın gönderildiği asliye ticaret mahkemesince karşı görevsizlik kararı verildiği, bu karara karşı davacının istinaf yoluna başvurduğu anlaşılmıştır.

Davacı ile davalının ticaret şirketi olduğu ve TTK m.16 gereğince tacir oldukları sabittir.

Tarafların tacir olması, tacirlerin tüm işlemlerinin ticari iş sayılması karşısında taraflar arasındaki uyuşmazlık haksız fiilden kaynaklanıyor olsa bile her iki tarafın ticari işletmesini ilgilendirdiğine göre, uyuşmazlığın ticari dava niteliğinde olduğu ve TTK m.4/1 ve 5/1- gereğince asliye ticaret mahkemesinin görevine girdiği anlaşılmaktadır (Yargıtay 4.HD 2017/1454 E, 2019/5777 K; Yargıtay 5.HD 2020/9342 E, 2020/10016 K; Yargıtay 20.HD 2020/1362 E, 2020/2368 K). Dolayısıyla asliye ticaret mahkemesince davanın esasının incelenmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile görevsizlik kararı verilmiş olması doğru görülmemiş, bu nedenle istinaf sebepleri yerinde görülmüştür.

Yapılan değerlendirme neticesinde ilk derece mahkemesince verilen kararın hukuka uygun olmadığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunun kabulü ile kararın 353/1-a-3 maddesi gereğince kaldırılmasına karar verilmiştir.

... · Başkan ... · e-imzalı · ... · Üye ... · e-imzalı · ... · Üye ... · e-imzalı · ... · Katip ... · e-imzalı