Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E.2022/1071 K.2023/637

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine HMK'nın 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava dışı işçiye işçilik alacak ve tazminatları ödendiğini, davalının yüklenici olduğunu ileri sürerek ödediği tazminatın rücu edilmesini talep etmiştir.

CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; Davalının bir sorumluluğunun bulunmadığını, asıl sorumluluğun asıl işveren olan davacıda olduğunu, aralarındaki sözleşmede buna ilişkin hüküm bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti yönünden davalının kendi dönemi ile orantılı olarak sorumlu olduğu, ihbar tazminatı yönünden ise son işveren olan davalının tamamen sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece hükme esas alınan raporun hatalı olduğunu, tazminat hesabının hatalı yapıldığını, davanın tamamen kabul edilmesi gerektiğini, vekalet ücretinin hatalı hesaplandığını bu haliyle verilen kararın hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

İstinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen karar hakkında; 6100 sayılı HMK'nın 355. maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususlarıyla sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

Yargıtay tarafından rücu davalarında uygulanması gereken ilkeler şu şekilde ortaya konulmuştur;

İşçiye ödenen kıdem tazminatı iş sözleşmesinin feshedildiği tarihteki giydirilmiş ücret üzerinden hesaplanmakta olup bu kıdem tazminatının tamamından işçiyi çalıştırdıkları dönemle orantılı olarak yükleniciler işverene karşı sorumludurlar.

Yıllık izinler kullanılmadığı taktirde iş sözleşmesinin feshi ile ücrete dönüşmektedir. Sözleşmeyi feshedenin son yüklenici olduğu ve yıllık izinlerinde bu fesih ile ücrete dönüştüğü gözönüne alındığında yıllık izin ücretinden son yüklenici sorumlu olacaktır.

İhbar tazminatından son işveren sorumludur.

Bunların dışında hafta tatil ücreti, ücret alacağı, fazla mesai ücreti gibi işçiye ödenen tazminatlardan yükleniciler işverene karşı işçiyi çalıştırdıkları dönemle sınırlı olarak sorumlu olacaklardır.

İşveren tarafından bu ödemelerin feri mahiyetinde yapılan ödemeler de yüklenicilerden tahsil edilebilecektir.

Sözleşmede rücu ve sorumluluk oranları ile ilgili özel bir hüküm bulunmadığı takdirde işçilik alacak ve tazminatlarının tamamından yükleniciler sorumludur (Yargıtay 6.HD 2021/5300 E, 2022/5935 K; Yargıtay 23.HD 2017/732 E, 2020/2372 K; 2019/952 E, 2020/2536 K; 2019/1417 E, 2020/2515 K; 2019/782 E, 2020/1037 K).

Bu açıklamalar karşısında eldeki dosyada kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti bakımından davalının kendi dönemi ile orantılı olarak sorumlu tutulmasında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ancak, ilk derece mahkemesince 39.988,37 TL'yi hükmedildiği halde 2022 tarihile AAÜT gereğince 5.998,25 TL yerine 5.848,25 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

İstinaf edenin sıfatına ve istinaf sebeplerine göre yapılan değerlendirmeler neticesinde ilk derece mahkemesince verilen kararda vekalet ücretinin miktarı yönünden hukuka uyarlık bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusun kabulüne, kararın kaldırılmasına, yeniden yargılama gerekmediğinden HMK'nın 353/1-b-2 hükmü gereğince sadece vekalet ücreti miktarı yönünden yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Başkan · e-imzalı Üye · e-imzalı Üye · e-imzalı Katip 133535 · e-imzalı