Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E.2022/785 K.2023/322

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda verilen karara karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine HMK'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında ticari ilişki mevcut olduğunu ve davalı şirketin davalı şirketten almış olduğu inşaat malzemelerinin bedelinin bir kısmını çek ile ödediğini, ancak kalan kısmını ödemediğini, bunun üzerine taraflarınca davaya konu icra takibinin başlatıldığını ancak davalı tarafın haksız ve kötü niyetli olarak borcunun bulunmadığını iddia ederek takibe yaptığı itiraz sonucundan takibin durdurulmasına karar verildiğini, davalı şirketin davacıya olan borcunun davalı şirketin ticari defterleri ve cari hesapları incelendiğinden ortaya çıkacağını, tüm bu nedenlerle Trabzon İcra Müdürlüğünün 2019/3686 Esas sayılı dosyasına yapılan itirazın iptali ile davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini dava ve talep ettikleri görülmüştür.

CEVAP

Davalı vekilinin cevap dilekçesi sunmadığı görülmüştür.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının davasının kabulü ile Trabzon İcra Müdürlüğünün 2019/3686 Esas sayılı icra takip dosyasına yapılan itirazın iptaline, takibin 52.881,30 TL asıl alacak üzerinden devamına, dava konusu asıl alacağın likit (belirlenebilir) olduğu ve davalının itirazında haksız olduğu anlaşılmış olduğundan asıl alacağın (52.881,30 TL) % 20'si tutarında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiği görülmüştür.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosya kapsamında aldırılan bilirkişi raporunun taraflarınca 01.04.2021 tarihinde vekaletname sunulduktan sonra davalı asile tebliğ edildiğini, vekile yapılmayan tebliğin hak kaybına neden olduğunu, dosya içerisinde bulunan faturaların karşılığı olan ürünlerin davalı şirkete teslim edilmediğini beyan ederek istinaf başvurusunda bulunduğu görülmüştür.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; icra takibine konu borcun 52.881,30 TL olduğunu, ancak faiziyle birlikte 55.937,22 TL olduğunu ve davanın bu miktar üzerinden açıldığını, ancak mahkemece bu hususta herhangi bir ret kararı vermemiş olmasına rağmen ana para üzerinden vekalet ücretine ve harca hükmedildiğini beyan ederek istinaf başvurusunda bulunduğu görülmüştür.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE :

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

İstinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen karar hakkında; 6100 sayılı HMK'nın 355. maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususlarıyla sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

Davalı Tarafın İstinaf Başvurusu Yönünden

UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede davacı vekilinin vekaletnamesini 26/03/2021 tarihinde ibraz ettiği, bilirkişi raporunun bu tarihten önce 10/03/2021 tarihinde davacı asile tebliğ edildiği dikkate alındığında bu hususta usule aykırılık görülmemiştir.

HMK'nın 222/3 hükmüne göre usulüne uygun tutulmuş ticari defterler, karşı tarafın defterlerini ibraz etmemesi halinde defter sahibinin lehine delil olarak kabul edilebilir. Somut olayda mahkemece ticari defterleri ibraz etmek üzere davalı tarafa usulüne uygun olarak iki haftalık kesin süre verildiği, bu ihtarın davalıya 29/01/2021 tarihinde tebliğ edildiği, davalının defterlerini ibraz etmediği, davacının defterlerinin HMK'nın 222/2 hükmünde belirtildiği şekilde usulüne uygun olduğu, bu haliyle davacının ticari defterlerinin davacı lehine delil olarak kabul edildiği anlaşılmıştır.

Davacıya ait ticari defterlerin HMK'nın 222/3 hükmü gereğince davacı lehine delil olarak kabul edilmesinde kanuna aykırılık bulunmadığı, takibe konu faturaların davacının defterlerine işlenmiş olduğu, bu haliyle davacının iddiasını ispatladığı anlaşılmakla mahkemece yapılan değerlendirme ve varılan sonuçta usul ve yasaya aykırılık bulunmamış, davalının istinaf sebepleri yerinde görülmemiştir.

Davacı Tarafın İstinaf Başvurusu Yönünden

Takip konusu asıl alacak miktarı 52.881,30 TL olup, ilk derece mahkemesince bu miktar üzerinden takibin devamına karar verilmiştir. Davacı tarafın dava dilekçesinde harca esas değer olarak belirlediği 55.937,22 TL asıl alacak ve işlemiş faiz miktarının toplamıdır.

Dosya kapsamında davalının temerrüte düştüğü ispatlanamadığından, mahkemece işlemiş faiz yönünden talebin kabul edilmemesi doğru ise de bu hususun kararda açıkça yazılmaması hatalı olmuştur.

Bu haliyle işlemiş faiz talebinin reddine karar verilmesinde ve buna göre yargılama gideri ile vekalet ücretine hükmedilmesinde usul ve yasaya aykırılık görülmemiştir.

Ne var ki fazlaya dair talebin reddedildiğinin hüküm kısmında yazılmaması infazda tereddüt oluşturacağından sadece bu hususla sınırlı olarak davacının istinaf başvurusunun kabulü gerekmiştir.

Yapılan değerlendirmeler neticesinde davalı yönünden verilen kararda usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 hükmü gereğince esastan reddine; davacının istinaf başvurusu yönünden hükmün infazda tereddüt yaratacak şekilde olması sebebiyle istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına ve HMK'nın 353/1-b-2 hükmü gereğince sadece bu husus düzeltilerek yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

... · Başkan ... · e-imzalı · ... · Üye ... · e-imzalı · ... · Üye ... · e-imzalı · ... · Katip ... · e-imzalı