KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2008/4213 E., 2010/2648 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Nisan 2010
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
...'yi öldürmeye teşebbüsten sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.07.2006 gün ve 797/215 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Karar başlığında, suçun işlendiği yer ve suç tarihinin gösterilmemesi, mahallinde düzeltilebilir eksiklik olarak görülmüştür.
2- Dosya içeriğine göre; sanığın bıçakla mağdurun sağ ön göğüs, göbek üstü, sağ koltuk altı ve ... bölgelerine 8 kez vurarak, batına nafiz olan bıçak darbelerinin karaciğer, diyafram ve dış juguler damar yaralanmasına neden olarak, mağdurun 45 gün iş ve gücünden kalarak hayati tehlikeye maruz kılacak şekilde yaralandığı olayda, meydana gelen zararın ağırlığı ve mağdurun ameliyata alınarak kurtarıldığı dikkate alındığında, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. Maddesinin uygulanması sırasında üst sınıra yakın ceza verilmesi gerekirken, 12 yıl hapis cezası verilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3- Sanık ... hakkında kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına göre suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, suç vasfına, tahrikin varlığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, CMUK.nun 322.maddesi ile tanınan yetkiye dayanarak;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2008/4213, K. 2010/2648, 20 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama