KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2008/5379 E., 2010/3759 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mayıs 2010
Karar Metni
322 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Kastın aşılması suretiyle ...'i öldürmekten sanık ..., işbu suça yardımdan sanık ...'ün bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: ...'in hükümlülüğüne, .... hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 73. Maddesi uyarınca düşürülmesine ilişkin (ERCİŞ) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.09.2007 gün ve 85/207 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanık ...'ın ölümle sonuçlanan kavgada öldürme suçuna iştirak etmeksizin maktule yumrukla vurma eyleminin, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 86/2 maddesi kapsamında takibi şikayete bağlı yaralama suçunu oluşturduğu, Dairemizin yerleşik uygulamasına göre takibi şikayete bağlı olan bu suçun mağduru olan maktulün şikayetçi olamadan ölmesi ve şahsa sıkı sıkıya bağlı olan bu hakkın başkaları tarafından da kullanılamayacağı hususları dikkate alındığında, adı geçen sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 73. Maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin şikayetinin bulunduğu gerekçesiyle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ün suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... yönünden gerekçeleri gösterilerek hakkındaki davanın 5237 sayılı TCK.nun 73. Maddesi uyarınca düşmesine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ... ve katılanlar vekilinin sanık ... yönünden haksız tahrik hükmünün uygulanmasının yersizliğine,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2008/5379, K. 2010/3759, 25 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama