Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2008/5409 K.2010/1985

M.. T..'ı kasten öldürmekten, O.T,. da öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık M.. D..'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (BAKIRKÖY) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.11.2007 gün ve 221/454 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, müdahiller vekili duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanık M.. D.. hakkında kurulan 21.11.2007 tarihli hüküm, 21.11.2007 tarihli dilekçe ile sanık müdafisi tarafından temyiz edilmiş ise de, sanıkça verilen ve hükmün onanmasını isteyen 0.04.2009 ve 07.07.2009 tarihli dilekçeler, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 tarih ve 2008/1-9/15 sayılı kararı uyarınca, temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık müdafiinin temyiz talebinin,

b) 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçuna müdahale mümkün bulunmadığından, müdahiller vekilinin bu suça yönelik temyiz talebinin,

CMUK.nun 317. Maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Yetkisi bulunmadığından, müdahiller vekilinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK.nun 318. Maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3- Müdahiller vekilin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürme ve kasten insan öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, müdahiller vekilinin suçların vasfına, tahrikin bulunmadığına, 62. Maddenin uygulanma koşullarının bulunmadığına, 53. Madde uygulamasının hatalı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Tahrik nedeniyle yapılan indirimde, 765 sayılı TCK. Ile 5237 sayılı TCK.nun karşılaştırılmalarında, 765 sayılı TCK.nun 51/1. Maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim kabul edildiği halde, 5237 sayılı TCK.nun 29. Maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim kabul edilerek çelişkiye düşülmesi,