Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2008/5428 K.2010/3760

O.. S..'i öldürmeye teşebbüsten sanık H.. C..'un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ÜSKÜDAR) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.11.2007 gün ve 238/287 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık müdafii taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına göre müdafiinin yasal süreden sonraki duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. Maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-a) 21.11.2007 tarihli son celsede duruşmaya 33492 sicil nolu Cumhuriyet Savcısı katıldığı halde, kararın gerekçesinde; adı geçen Cumhuriyet Savcısının 08.10.2007 tarihli celsede yazılı olarak sunduğu ve duruşmada tekrar ettiği esas hakkındaki görüşü yerine, 30.07.2007 tarihli bir önceki celsede 37552 sicil nolu Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşüne ve ayrıca eksik şekilde yer verilerek CMK.nun 230/1-a maddesine aykırı davranılması,

b) Dosyadaki belgelerde 04.01.1984 doğumlu olduğu belirtilen mağdurun, 5237 sayılı TCK. kapsamında suç niteliğinin belirlenmesi yönünden yaşının özellik taşıması nedeniyle, nüfus kaydı getirtilip incelenmeden eksik soruşturma sonucu hüküm kurulması,

c) Lehe yasa karşılaştırılması yapılırken, 765 sayılı TCK.nun tatbiki halinde tahrik nedeniyle 1/4 oranında indirim yapılacağı belirtildiği halde, 5237 sayılı TCK.nun 29. Maddesinin uygulanmasında 1/2 oranında indirim yapılarak çelişki oluşturulması,

Kabule göre de; sanığın aşamalarda eylemini inkar etmesi karşısında, hangi tanığın anlatımına hangi nedenlerle üstünlük tanındığı açıklanarak, mağdurdan kaynaklanan ve sanık lehine haksız tahrik oluşturacak haksız söz veya davranışların neler olduğu Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde gerekçede somut olarak gösterilip tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile tahrik hükmü uygulanarak CMK.nun 230/1-b maddesine aykırı davranılması,

d) Sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurularak, hakkında 5237 sayılı TCK.nun 62. Maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi yerine, takdiri indirim hükmünün uygulanmaması yönünden yasal ve yeterli gerekçe gösterilmemesi,