Karar Metni
1. Ceza Dairesi 2008/5579 E. , 2010/5586 K.
"İçtihat Metni"TEBLİĞNAME : 1-B/2008/40648 MAHKEMESİ :(BEYOĞLU) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi TARİHİ VE NO :11/09/2007.- 84/218 SUÇ :Adam öldürme
T. A. öldürmekten sanık A.. U..'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (BEYOĞLU) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11/09/2007 gün ve 84/218 sayılı hüküm re'sen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafi tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Elazığ 8. Kolordu Askeri Ceza Mahkemesi’nin, 30.05.2003 tarih ve 622/268 sayılı ilamı uyarınca, 765 sayılı TCK’nun 491/1, 522/1, 59; 647 sayılı Kanunun 4 ve 6. maddeleri uyarınca 577,95 TL adli para cezasına mahkum olup, mahkumiyet kararı 23.06.2003 tarihinde kesinleşen sanık hakkındaki ilam tekerrüre esas olduğu halde, 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır. 2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın “kasten öldürme” suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak, Maktulün TCK’nun 6/1-b maddesi kapsamında çocuk olduğu, sanığın eyleminin TCK’nun 82/1-e maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek, aynı Kanunun 81. maddesi uyarınca hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, resen de temyize tabi hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 19.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2008/5579, K. 2010/5586, 19 Temmuz 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama