KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2008/5762 E., 2012/9482 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Aralık 2012
- Tebliğname No
- 1 - 2008/6736
- Mahkemesi
- Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi ve no
- 14/11/2007, 2007/11 (E) ve 2007/16 (K
- Suç
- Kasten yaralama
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık C.. A..'ın nitelikli kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan, katılan vekilinin suç vasfına, tahrikin bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
I-Her ne kadar kavganın hareketli ortamında meydana gelen yaralanma nedeniyle eylemin kasten yaralama olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de; sanığın bıçak ile mağduru sol 6-7 İAC ile midclavicular hattın kesişme bölgesinde ve sol lomber L3 düzeyinde iki bölgesinden isabetle, mide ve diafragma laserasyonuna yol açacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, 1-3 yıl arasında ceza öngören TCK.nun 86/1 maddesinin uygulanmasında, üst sınırdan ceza tayini yerine temel cezanın yazılı şekilde 1 yıl 6 ay hapis olarak belirlenmesi,
2-Kabul ve uygulamaya göre ise; 5237 sayılı TCK.nun 86/1.maddesi uyarınca tayin edilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının aynı kanunun 86/3-e maddesi uyarınca yarı oranında artırım uygulanmak suretiyle 1 yıl 15 ay, 87/I-d maddesi uyarınca bir kat artırım uygulanarak 2 yıl 30 ay olarak belirlendikten sonra, 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasına hükmolunması gerekirken, denetime olanak vermeyecek şekilde doğrudan 5 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2008/5762, K. 2012/9482, 13 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama