Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2008/5940 K.2012/9778

1) Sanık hakkında adli sicil kaydına esas olan mahkumiyet hükümlerinin onaylı ve kesinleşme tarihlerini içerir örnekleri getirtilerek, incelenip, yasal şartların oluşması durumunda hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddenin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

a)Hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin 5. fıkrası hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

b)Kabule ve uygulamaya göre; sanık Mevlüt'ün, mağdur Mehmet'i kafasına vurması ve mağdurun kafasını demir korkuluklara çarptırması sonucunda, mağdurun sağ frontal bölgede künt tavmaya bağlı yaralanma ve deprasyon fraktürüne neden olacak yüzde sabit iz oluşturacak, hayati tehlike yaratacak şekilde ve vücuttaki kemik kırıklarının yaşam fonksiyonlarını ağır (dört) derecede etkileyecek nitelikte yaralandığı olayda.

TCK.nun en ağır cezayı gerektiren 87/1-d madde fıkra ve bendi esas alınarak, TCK 86/1, 87/1-c-d ve 62. maddeleri uyarınca uygulama yapılmasıyla yetinilmesi, ancak suçta birden fazla nitelikli halin varlığı nedeniyle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi yerine, 5237 sayılı TCK.nun 87/l-c-d maddesi uyarınca belirlenen ceza üzerinden ayrıca 87/3 maddesi ve fıkrası ile de arttırım yapılması,