Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2008/6635 K.2013/675

1) Adli sicil kaydına göre sanığın, Bursa 5.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25.03.2004 tarih ve 2004/67-69 karar sayılı ilamı ile aldığı, 24 yıl 12 ay hapis cezasının, 28.09.2004 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında söz konusu ilamın infaz şerhli bir örneği dosyaya getirtilerek, sanık hakkında TCK.nun 58.madde hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Onur'un eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin sübuta, cezada teşdit uygulanmasının hatalı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Sanığın cezaevi arkadaşı olan ve olay anında aşırı alkollü durumdaki mağdur Şaban'ı, sebebi belli olmayan tartışma sonucu boş arazide 2. ve 3. metacarpte fraktürler, 7. ve 11. kaburgada kırık olacak şekilde darp ettiği, yerde yatmakta olan ve mukavemet edemeyecek durumdaki mağdurun üzerine yaktığı pet şişeyi atarak gövde ön yüz sol taraftan başlayıp sırt sol yanına uzanan, sol

aksilla, sol ön kol ve sırt sol yanda 3.derece yanık alanları oluşturacak şekilde yanmasına neden olduğu, sanığın mağduru boş arazide bu şekilde bıraktığı, 3 gün sonra mağduru tanıyanların ailesine haber vermesi neticesinde hastaneye götürülerek tedavi altına alındığı, ilk müdahaleyi yapan tanık doktor E.. T.., mağdurun durumunun ağır olup, mevcut yaranmalar sonucunda bilincinin açık olmasına hayret ettiklerini ifade ettiği anlaşılmakla, sanığın eylemlerine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve mağdur Şaban'ı öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde yaralama suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini,

b) Kabule göre de; sanığın mağduru yanıcı madde ile yakması nedeniyle eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiğinin düşünülmemesi,