KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2008/7182 E., 2010/8397 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Aralık 2010
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
...'yı kasten öldürmekten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, işbu suça azmettirmekten sanıklar ... ile ...'ın ayrı ayrı beraatlerine ilişkin (ZONGULDAK) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07/02/2008 ... ve 121/12 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanık ... müdafii ve müdahil vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1) Sanıklar ... ve Satıye hakkında kurulan hükümler yönünden;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in kasten adam öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında adam öldürmeye azmettirme suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış ve beraatına karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye,
haksız tahrike vesaireye yönelen, Cumhuriyet savcısının sanık Satiye hakkında adam öldürmeye yardım suçundan ceza verilmesi gerektiğine yönelen, katılan vekilinin sanık Satiye hakkındaki beraat kararının yersiz olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde sayılan hak yoksunluklarının, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesince tanınan yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmü ile sanık ...
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2008/7182, K. 2010/8397, 24 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama