Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2008/7510 K.2011/8663

...'yi müstakil faili belli olmayacak şekilde kasten öldürmekten sanıklar ... ile ..., ..., ... ile ...'ı müstakil faili belli olmayacak şekilde yaralamaktan adıgeçen sanık ... ile sanık ..., izinsiz silah taşımaktan adları geçen sanıklar ... ile ..., ...'yı kasten yaralamaktan sanık ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, adıgeçen sanık ...'ın diğer suçtan beraatine ilişkin (ÜSKÜDAR) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.12.2006 gün ve 199/451 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanıklar müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanık ...'in, hakkında kavgaya katılma suçundan verilen beraat kararını temyizinde hukuki bir yararı bulunmadığından, sanık müdafiinin bu hükmün gerekçesine yönelik olmayan temyiz isteminin,

b) Müşteki ...'in davaya katılma istemi ve bu konuda verilmiş bir karar da bulunmadığı anlaşıldığından, vekilinin katılan sıfatı ile yaptığı temyiz isteminin,

CMUK.nun 317 maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2- Sanık ... müdafiinin yüzüne karşı 27.12.2006 tarihinde tefhim edilen karara ilişkin temyiz süresinin dolduğu 03.01.2007 tarihinin, ... nedeniyle resmi tatil olması karşısında, sanık müdafiinin 04.01.2007 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteminin yasal sürede yapıldığı anlaşıldığından, temyiz isteminin yasal süreden sonra yapılması nedeniyle reddi yönünde görüş bildiren tebliğnarnedeki düşünce benimsenmemiştir.

3- Sanıklar ... ve ... hakkında insan öldürme suçundan kurulan hükümler yönünden; maktulün içinde bulunduğu grubun kavgayı başlatmasından ibaret haksız tahrik oluşturan eylem nedeniyle, cezadan asgari hadden indirim yapılması yerine yazılı şekilde 2/3 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

4- Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'yi yaralama, sanık ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...'i yaralama, sanık ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...'i yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Sanıkların üzerlerine atılı suçların sübutunun kabulünde ve vasfının belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de; suçların niteliği ve kanunda öngörülen ceza miktarları da dikkate alındığında, suç tarihi olan 27.03.2003 tarihinden temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen uzatılmış zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla hükümlerin (BOZULMASINA), ancak bozma nedeni yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri ile 5271 sayılı CMK.nun 223/8 maddesi uyarınca (DÜŞMESİNE),

4- Sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...'ı öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve eleştiri nedeni dışında tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin suçun yasal unsurları itibari ile oluşmadığına yönelen, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Sanık ... hakkında maktul ...'ı öldürme suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında maktul ...'ı öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Suç tarihi itibariyle, 5560 ve 5728 sayılı Yasalarla yapılan değişikliklerden önceki 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23. maddesi uyarınca 18 yaşından küçük sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip verilmeyeceği hususunun tartışılmaması,