Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2008/7521 K.2010/3262

E.. Y..'i kangütme saikiyle ve taammüden öldürmeye teşebbüsten sanıklar K.. H.., Z.. T.., Ö.. A.. ile H.. Ç..lı, işbu suça yardımdan sanıklar G.. İ.., C.. Y.. ile C.. Ş..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (CEYHAN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20/11/2007 gün ve 3/218 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Kerim, Zeynel, Özgür ve Hacı'nın öldürmeye teşebbüs, Gürsel, Cafer ve Cumali'nin öldürmeye teşebbüse yardım etme suçlarının sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Gürsel'in bir sebebe dayanmayan, sanık Hacı'nın sübuta, sanıklar Özgür ve Gürsel müdafiilerinin bir sebebe dayanmayan, sanıklar Cumali, Hacı ve Cafer müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, teşebbüs nedeniyle üst hadden ceza tayinine, sanık Kerim müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Sanık Kerim'in abisi Barış'ı 26.07.2001 tarihinde öldüren mağdur Ertan'ın, sanıkların tamamının bulunduğu Ceyhan M Tipi Ceza İnfaz Kurumuna sevk edildiği, sanık Kerim'in aynı cezaevinde olduğunu bildiğinden cezaevi idaresine 20.09.2006 tarihinde dilekçe vererek başka bir cezaevine sevkini istediği, olay tarihinde saat 14:00 sıralarında cezaevi ikinci müdürü Erçay'ın B-9 koğuşunda bulunan sanık Kerim'i çağırarak mağdur ile aralarındaki husumeti sorduğu, sanık Kerim'in mağdurun dilekçesini masa üstünde görererek mağdurun hangi koğuşta bulunduğunu öğrendiği,

sanığın B-9 koğuşuna döner dönmez aynı koğuşta tutuklu ve hükümlü olarak kalan diğer sanıklar ile birlikte buzdolabı raf tellerinden şiş hazırladıkları, aynı gün saat 22:30 sıralarında sanık Gürsel'in hasta numarası yaparak infaz koruma memurlarının koğuş kapısını açmasını sağladığı ve bunun üzerine diğer sanıkların koğuştan dışarı çıktıkları, sanık Cumali'nin B-9 koğuşunun bulunduğu koridorda, sanık Cafer'in ise C-2 koğuşunun bulunduğu koridorda bekleyerek görevlilerin olaya müdahale etmesini engelledikleri, sanıklar Kerim, Özgür,

Zeynel ve Hacı'nın ise mağdurun bulunduğu C-2 koğuşuna girerek mağdura ellerindeki şişler ile vurmaya başladıkları ve koridora kaçan mağduru şişlemeye devam ettikleri sırada, cezaevi görevlilerinin müdahalesi ile sanıkların eylemine son verdikleri olayda;

1)Sanıkların mağduru öldürmeye önceden karar verdiklerine, bu kararlarında sebat ve ısrar gösterdiklerine, aradan geçen ve tasarlamanın varlığı için yeterli olan zamana rağmen soğukkanlılıkla eylemlerini gerçekleştirdiklerine dair yeterli kanıt bulunmadığından, sanıkların kasten insan öldürme suçundan cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Sanıklar Özgür ve Gürsel'in nüfus kaydına uygun adli sicil kayıtları getirtilip incelenmeden hüküm kurulması,

3 )Kabule göre de;

a)Önceki olayın öldüreninin öldürülmesinin kangütme saikini oluşturmayacağı ve eylemin, sanık Kerim'in abisi Barış'ı öldüreni tahrik altında öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, sanık Kerim hakkında 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35, 29. maddeleri gereğince uygulama yapılması gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Sanıklar Gürsel, Cafer ve Cumali hakkında TCK 82/1-a, 35/2, 39/1, 62/1 maddeleri ile uygulama yapılırken, sanıklar hakkındaki hapis cezasının TCK 39. maddesi gereğince 8 yıla indirilip bu miktar üzerinden TCK 62. maddesi ile indirim yapılması gerektiği düşünülmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini,

c)Sanıklar Kerim, Hacı ve Cafer hakkında kurulan hükümlerde 5237 Sayılı TCK.nun 58. maddesi uygulamasına esas alınan mahkumiyet hükümlerinin denetime olanak verecek şekilde hüküm fıkrasında gösterilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,