KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2008/8559 E., 2010/8321 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Aralık 2010
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
... ile ...'nu kasten öldürmekten sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ÖDEMİŞ) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21/02/2008 ... ve 203/60 sayılı hüküm re'sen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve müdahiller vekili taraflarından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1) Katılanlar ... ve ... vekilinin yüzüne karşı 21/02/2008 tarihinde tefhim olunan kararı 22/02/2008 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki temyiz isteminin reddi düşüncesi benimsenmemiştir.
2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yasal savunmaya, tahrikin varlığına, katılanlar Münevver ... ve ... vekilinin ...'i öldürme suçunda vasfa, takdir hükmünün uygulanmaması gerektiğine, katılanlar ... ve ... vekilinin ...'i öldürme suçunda 5237 sayılı TCK.nun 62.maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
CMUK.nun 322.maddesine dayanılarak;
a) 5237 sayılı TCK.nun 58.maddesinin uygulamasına esas alınan Ödemiş Sulh Ceza Mahkemesinin 2005/1234-552, 2006/848-1126 sayılı kararlarında belirtilen adli para cezalarının hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nun 305.maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla, hüküm fıkrasındaki mükerrirlere özgü infaz rejimi ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılmasına,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2008/8559, K. 2010/8321, 22 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama