Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2008/8640 K.2011/8198

...'i kasten öldürmekten, ...'i de kasten yaralamaktan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (DOĞUBAYAZIT) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.10.2007 gün ve 136/186 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık müdafii taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürme ve kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin ağır tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Kasten insan öldürme suçundan kurulan hükümde, 29/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanunun 5. Maddesi ile değiştirilmeden önce 5237 sayılı TCK.nun 31/2. Maddesinin son cümlesi gereği verilecek hapis cezasının 6 yıldan fazla olamayacağının düşünülmemesi bozmayı gerektirmekte ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının "5237 sayılı TCK.nun 31/2. maddesi uyarınca cezanın 2/3 oranında indirilerek 6 yıl hapis cezası, 5237 sayılı TCK.nun 62/1. Maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası olarak" değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle CMUK.nun 322. maddesiyle tanınan yetkiye dayanarak DÜZELTİLEN hükmün (ONANMASINA),

B) Sanığın mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden ise;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 23. Maddesi ile hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile degişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,