Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2008/9410 K.2010/8103

D.. G..'yı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık E.. A..'ın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (ESKİŞEHİR) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05/06/2008 gün ve 99/270 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde, incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiştir. Ancak,

Oluşa, dosya kapsamına ve Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu’nun 26.03.2008 tarihli rapor içeriğine göre, sanığın ailevi anlaşmazlıklarından sorumlu tuttuğu halasını cezalandırmak için olay günü halasının kızı olan mağdurun yolda önüne çıkarak, bıçakla doğrudan yaşamsal önemi bulunan göğüs bölgesine bir isabetle sağda göğüs boşluğuna girerek hemopnömotoraksa neden olarak ve bu nedenle yaşamsal tehlike doğuracak şekilde vurduğu,

olay yerinde bulunanların müdahalesi ile sanığın eylemine devam edemediği anlaşılmakla, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken, 5237 sayılı TCK.nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesinin uygulanmasında meydana gelen zararın ağırlığına göre alt ve üst sınırlar arasında makul bir miktarda ceza tayini gerekirken, üst sınırdan ceza verilmesi;