Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2008/9670 K.2010/4128

...'i kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (NİĞDE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21/03/2008 gün ve 206/76 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz talebi üzerine sanık ... hakkında öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlere hasren yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunun niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, haksız tahrikte indirim oranına, suç vasfına, 6136 sayılı Kanuna muhelefet suçunda sübuta, katılan vekilinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanığın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçu yönünden; 765 sayılı TCK.nun 59.maddesi ile yapılan uygulama sırasında hesap hatası sonucu sonuç cezanın 7 ay 15 gün hapis ve 270.TL adli para cezası yerine 7 ay 15 gün hapis ve 324.TL adli para cezası olarak belirlenmesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sonuç cezanın 7 ay 15 gün hapis ve 270.TL adli para cezası olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanığın öldürmeye teşebbüs suçuyla ilgili olarak;

Mağdurun 10/08/1985 doğumlu olup, suç tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle, sanığın eyleminin 5237 sayılı Yasanın 82/1-e maddesine girer nitelikte olduğu, bu nedenle, lehe yasa karşılaştırmasının 765 sayılı TCK.nun 448, 62, 51/1, 59, 31 ve 33.maddeleri ile 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e, 35, 29, 62 ve 53.maddeleri arasında yapılması gerektiği düşünülmeksizin, yazılı şekilde 5237 sayılı TCK.nun 81.maddesi esas alınarak uygulama yapılması,