Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/1037 K.2011/8619

O.. Y..'i hayati tehlike geçirecek şekilde yaralamaktan, C.. K.. ile M.. B..'ı kasten yaralamaktan ve mala zarar vermekten sanık Z.. Y..'in yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (ORDU) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19/06/2008 gün ve 29/145 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık Ziyabey’in mağdur Onur’u nitelikli kasten yaralama, mağdurlar Coşkun ve Mehmet’i kasten silahla yaralama, mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine dair kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ziyabey’in suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde mağdurlar Coşkun ve Mehmet’i yaralama suçlarının nitelikleri tayin, mağdur Onur’a yönelik eylemde tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebinin derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin TCK.nun 62. maddesinin uygulanması gerektiğine, çelişkili gerekçeye, haksız tahrikin derecesine, verilen cezaların ertelenmesi gerektiğine yönelen, katılan Coşkun vekilinin suç niteliğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamından; sanık Ziyabey ile amcası olan mağdur Onur arasında araziye izinsiz hayvan sokulması meselesi nedeniyle husumet bulunduğu, olay günü mağdur Onur’un arkadaşı Coşkun’un kullandığı araç ile Ordu Alembey karayolunda seyir halindeyken, yol kenarında yürüyen sanık Ziyabey’i gördüğü, Onur’un istemi üzerine Coşkun’un aracı durdurduğu, Onur’un araçtan indiği sırada küfürlü konuşması üzerine sanığın yanında taşıdığı av tüfeği ile yakın atış mesafesinden ateş ederek mağdur Onur’u sol baldır 1/3 orta bölge anteriorda 20x20 cm.lik geniş doku defekti, sol tibiada 10 cm.lik kemik doku kaybı oluşturacak, sol tibialis arterde harabiyete, sol fibula ve tibiada açık kırığa neden olacak, hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı,

silah sesini duyan Coşkun’un aracı hareket ettirdiği sırada sanık Ziyabey’in aracı kullanan mağdur Coşkun ve aracın arka koltuğunda oturan mağdur Mehmet’i görmesine rağmen mağdur Onur’a doğru ateş etmeye devam ettiği, saçma tanelerinin mağdur Coşkun’u sağ sırt ve sağ kol bölgesinden, mağdur Mehmet’i ise sağ kol bölgesinden basit bir tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaraladığı, mağdurlar uzaklaştıktan sonra yaptığı atışların ise aracın tampon bölgesine isabet ettiği olayda;

1-Sanık Ziyabey’in mağdur Onur’u nitelikli kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair kurulan hüküm yönünden;

A)Mağdurda tarif edilen yaralanmanın başlı başına kişinin yaşamını tehlikeye sokar nitelikte olduğuna ilişkin adli rapor ve av tüfeğinin ölüm sonucunu doğuracak etkinlikte kullanılması gözetildiğinde, sanığın eyleme bağlı olarak kastının öldürme olduğu gözetilmeden, yaralama suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini,

B)Kabule göre de;

a)Sanık hakkında sadece en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı bir defa 5237 sayılı TCK.nun 87/1-d maddesi uyarınca artırım yapılması yerine, hem mağdurun hayati tehlike geçirmesi hem de kemik kırığı nedenine dayanarak iki ayrı nitelikli halin birlikte uygulanması suretiyle yazılı şekilde fazla cezaya hükmolunması,

b)Mağdur Onur hakkında, 19 Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi’nde düzenlenen 22.01.2008 tarihli raporda, mağdurun sol tibialis posterior arterde yaralanmaya, sol fibula ve sol tibiada açık kırığa neden olacak, hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, yaralanmanın duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına yada işlevinin yitirilmesine neden olup olmadığı hususunda olay tarihinden 12 ay sonra yapılacak muayene sonrası karar verilebileceği belirtildiğinden, Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulu'ndan 5237 sayılı TCK.nun 86 ve 87. maddeleri kapsamında mağdurun kesin raporunun aldırılması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık Ziyabey’in mağdurlar Coşkun ve Mehmet’i kasten silahla yaralama suçlarından mahkumiyetine dair kurulan hükümler yönünden;

Sanığın, hedef seçtiği mağdur Onur’u öldürmek kastıyla ateş ettiği sırada, aynı araçta bulunan kişi ya da kişilerin de isabet alıp yaralanabileceğini öngörmesine rağmen atışlarına devam ederek mağdurlar Coşkun ve Mehmet’i yaralaması eyleminde, sanığın olası kast altında hareket ettiği ve verilen cezalarda 5237 sayılı TCK.nun 21/2 . maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık Ziyabey’in, mala zarar verme suçundan mahkumiyetine dair kurulan hüküm yönünden;

Sanığın, av tüfeği ile yaptığı atışları sonucunda mağdurların yaralandığı, ayrıca mağdur Coşkun’un aracının camının kırılarak kaportasında hasar meydana geldiği, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 86. maddesi kapsamında yaralama suçu yanında aynı Yasanın 151. maddesi uyarınca mala zarar verme suçunu da oluşturduğu kabul edildiği halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışmasız bırakılarak bu suçtan da mahkumiyet kararı verilmesi,