Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/130 K.2010/3452

S.. K..'yı silahla yaralamaktan ve nası ızrardan sanıklar E.. D.. ile N.. D.., nası ızrardan sanık M.. D..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: sanık E.. D..'ın yaralamaktan hükümlülüğüne, sanık N.. D..'ın yaralamadan beraatine, nası ızrardan açılan kamu davalarının TCK.nun 73/4 maddesi gereğince düşürülmesine ilişkin (MANİSA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13/06/2008 gün ve 138/238 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık E.. D.. müdafii taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanıklar Emrah, Mehmet Şerif ve Nedim haklarında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı TCK.nun 73. maddesi gereğince şikayet yokluğundan kamu davasının düşürülmesine dair verilen hükümlere yönelik temyiz başvurusu bulunmadığından, bu suçtan verilen hükümler inceleme dışı bırakılmış ve bu konudaki tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

2-Sanık Emrah’ın mağdur Soner’i yaralama suçundan kurulan mahkumiyet ve sanık Nedim’in mağdur Soner’e yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aynı suçtan yargılanan sanıklar Emrah ve Nedim arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşıldığı halde, savunmalarının ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından yaptırılması suretiyle CMK.nun 152 ve Avukatlık Kanunun 38. maddelerine muhalefet edilmesi,