Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/1358 K.2012/3050

Sanık ...’ın yasal savunma şartları altında müsnet eylemde bulunduğu kabul ve takdir kılınmış, toplanan delillere göre bu takdirde düzeltme nedeni dışında herhangi bir isabetsizlik görülmemiş bulunduğundan, müdahil vekilinin sanığın cezalandırılması gerektiğine, delillerin takdirinde hata yapıldığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Maktülün silahlı yağma amacıyla Halk Bankası... Şubesine gittiği, yüzünde maske, elinde tabanca olduğu halde şube içerisine girdiği, bir el havaya ateş ettiği, silahı doğrultarak banka görevlisi...’a çanta atarak paraları koymasını istediği, paraları aldıktan sonra banka şubesinden çıkarak elinde para çantası, maskesi ve tabanca olduğu halde koşarak kaçmaya başladığı, banka güvenlik görevlisi olan sanık ...’ın tanıklar ... ..., ... ve ... ile birlikte maktülü kovaladığı, yetiştiğinde ise silahını doğrultarak teslim olmasını istediği, maktülün “üzerime gelme seni vururum“ diye bağırarak tabancanın tetiğine dokunduğu, bunu gören sanığın maktüle bir el ateş ettiği, dizlerinin üzerine çöken ve hareketsiz kalan maktülün tabancası ile elindeki para çantasının tanık ... tarafından

alındığı, maktülün yaralandığının ilk anda anlaşılamadığı, polislerin gelmesi ile sanık ve maktülün kolluk binasına götürüldüğü, burada maktülün almış olduğu yara nedeniyle öldüğü, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarının 02.04.2007 günlü ekspertiz raporu ile maktülden elde edilen iki adet ses ve gaz fişeği istimal eden tabancanın 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunmadığının, ancak, görünüm ve mekanik yapısı ile ateşli bir silah görünümünde olduğunun, silahı tanıyan birinin dahi eline alıp incelemeden ilk bakışta ateşli bir silahtan ayırt edemeyeceğinin tespit edildiği anlaşılmakla;

elinde kurusıkı tabanca bulunan kişiye tabanca ile ateş etmek suretiyle öldürmek biçiminde gelişen eylemde, meşru savunmanın “orantı” koşulunun oluştuğu söylenemezse de, 5237 sayılı TCK.nun 30/3.maddesi uyarınca, ceza sorumluluğunu kaldıran nedenlerden olan “hukuka uygunluk nedenlerinden olan meşru savunma koşullarının varlığı” hususunda kaçınılmaz bir hataya düştüğü anlaşılan sanığın, bu hatasından yararlanması gerekeceğinden, hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK.nun 30/3.