Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/1503 K.2011/5572

SUÇ Kasten öldürmekten ve hırsızlık

F.. G..'ı kasten öldürmekten ve hırsızlıktan sanık M.. A..'un yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (ANKARA) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07/10/2008 gün ve 72/303 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürme ve hırsızlık suçlarının sübutu kabul, hırsızlık suçunda oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliğini tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan, katılanlar vekilinin kasten öldürme ve hırsızlık suçunda vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

1-Sanığın sabıka kaydına göre, Çerkezköy Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/2003 tarihli ilamıyla mahkum olduğu 16 ay hapis cezasının, 14/04/2004 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK.nun 58. Madde hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi;

2-Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesinin, 03/03/2008 tarihli raporunda, maktule ait anal ve vajinal frottilerde spermatozoit görüldüğü; aynı kurum Biyoloji İhtisas Dairesinin 22/02/2008 tarihli raporunda ise; tespit edilen spermatozoitlerin birbiriyle uyyumlu aynı tipte erkek karakterli DNA profili niteliği taşıdığı ve kayıtlarında saklandığının bildirilmesi karşısında, sanıktan usulüne uygun DNA profili alınması, alındıktan sonra söz konusu DNA profiliyle, sanıktan elde edilecek DNA profilinin karşılaştırılması için Adli Tıp Kurumu'na gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine, yazılı şekilde hüküm verilmesi;