KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2009/1811 E., 2011/2264 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Nisan 2011
Karar Metni
246 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
...'i kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ÇANKIRI) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16/10/2008 gün ve 124/131 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-) Sanığın bıçakla vurarak mağdur ...'i, boyun solda bir adet, ensede bir adet, thoraks arkada bir adet ve sol 10-11-12 costada iki adet olmak üzere beş yerinden, splenoktomi (dalak alınmasına) ve nefroktomiye (böbrek alınmasına) neden olacak ve hayatını tehlikeye maruz kılacak şekilde yaraladığı anlaşılmakla; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngeren TCK.nun 35. maddesi uygulanırken, meydana gelen zararın ağırlığı da dikkate alınarak, üst sınırdan ceza tayini yerine, yazılı şekilde 14 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın ...'i öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde suç vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 13.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
13/04/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ... 'nun yokluğunda 14/04/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2009/1811, K. 2011/2264, 13 Nisan 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama