KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2009/1832 E., 2010/660 K.·Tebliğname : 1-B/09/7562
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2010
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
...'yı kasten öldürmekten, ...'yı da yaralamaya teşebbüsten sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02/04/2007 gün ve 236/155 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Sanık müdafiinin yasal süreden sonra olan duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318 maddesi gereğince reddine,
2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin meşru müdafaaya, katılanın tahrik ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, CMUK.nun 322 maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak.
5237 sayılı TCK.nun 53 maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında, 53/1-c maddesinin hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanacağına dair bendin hüküm fıkrasının ilgili yerinden çıkarılarak, 53/1-c maddesi gereğince velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53 maddenin 3 fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümlerine eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, re'sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2009/1832, K. 2010/660, 8 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama