Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/1931 K.2011/4284

...'yi kasten öldürmekten, ...'nu kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (BANDIRMA) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26/09/2008 gün ve 30/240 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan açılan davaya katılma mümkün olmadığından, katılanlar vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürme, öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sair temyiz itirazları ile katılan vekilinin suçların tasarlanarak işlendiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile;

A-Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,

B-Sanık hakkında kasten öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçları yönünden;

a)Sanık müdafiinin 28/03/2008 tarihli dilekçesinde ve aynı tarihli celsede sanığın maktul ve mağdur tarafından dövüldüğü konusunda bilgisi olduğunun bildirildiği tanıkların dinlenerek tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

b)Mağdur ... hakkındaki geçici ve kesin raporların yaraların niteliği konusunda yeterli olmadığı görüldüğünden, geçici rapor, kesin rapor, ameliyat notları ile tüm tedavi evraklarının ... edilip Adli Tıp Kurumuna gönderilerek TCK.nun 86 ve 87 maddeleri kapsamında rapor aldırılarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,