KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2009/6146 E., 2010/2031 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Nisan 2010
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
...'nu kasten öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'nun yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27/10/2008 gün ve 87/200 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanığın duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA 1-14/06/2007 tarihinde talimatla alınan ifadeleri sırasında davaya katılma talebinde bulunan maktulün eşi ... ve çocukları ..., ... ve ...’un katılma talepleri konusunda olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliklerini tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve sanık müdafiinin sübuta, delillerin hatalı takdir edildiğine, eksik soruşturmaya, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, mükerrir olan sanık hakkında,
5237 sayılı TCK.nun 58/7 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği halde denetimli serbestlik süresi belirlenmesi yasaya aykırı olduğundan, hüküm fıkrasının E bendindeki “5275 Sayılı yasanın 108/4. fıkrası gereğince mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak üzere 2 yıl denetimli serbestlik süresi belirlenmesine” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2009/6146, K. 2010/2031, 5 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama