KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2009/6307 E., 2011/5670 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Ekim 2011
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
...'u kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne, diğer sanık ...'nın beraatine, ..., ... ve... ... haklarında yaralama suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin (BİLECİK) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20/02/2009 gün ve 162/27 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanık ... müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle:kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Sanık ... müdafiinin duruşmalı temyiz talebinin, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı dikkate alınarak CMUK.nun 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. 2-Sanıklar ... ve ... ve ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; CMUK.nun 231/12 maddesi uyarınca, verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümler itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, itiraz merciince incelenmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE karar verilmiştir.
3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında katılan ...'ı kasten yaralama suçundan elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri ile açıklanarak takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin suç vasfına, yasal savunmaya,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2009/6307, K. 2011/5670, 4 Ekim 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama