Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/664 K.2012/615

1- 6136 Sayılı Yasaya aykırılık suçu yönünden;

a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan silinme koşulları oluşmamış mahkumiyeti bulunduğundan, hakkında 5728 sayılı Yasanın 562 sayılı Yasayla değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin yasal olarak uygulanması olanağının bulunmadığı değerlendirilmiştir.

b) Sanığın adli sicil kaydından tekerrüre esas kesinleşmiş mahkumiyetinin bulunduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 58.maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi yasaya aykırı ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Sanık ... hakkında kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri, düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A) 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde, CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak; 5237 sayılı TCK.nun 53 maddesinin uygulandığı bendin, "hükümlünün, 5237 sayılı TCK.nun 53 maddesinin 1 fıkrasının a,

b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanık ...'in, mağdur ...'yi kasten yaralama suçu yönünden;

Dosya kapsamına göre; yolcu taşımacılığı yapan sanık ve mağdurun yolcu alma yüzünden tartışmaya başladıkları, mağdurun omuzundan ittirmesi üzerine belinde taşıdığı silahı çıkaran sanığın, mağdur tarafından eline vurulması üzerine havaya doğru bir el ateş ettiği, boğuşmanın etraftaki kalabalık tarafından aralanmasından sonra ise sanığın elverişli mesafeden bir kez daha ateş etmek suretiyle mağduru sağ göğüs sırt tarafından basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda;

a) Sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm tesisi,

b) 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasında gösterilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,