KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2009/676 E., 2011/4251 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Temmuz 2011
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
...'ı tasarlayarak öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (FETHİYE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.06.2008 gün ve 69/92 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş, katılan vekili duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Katılan vekilinin yetkisi bulunmadığından duruşma isteminin CMUK.nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın tasarlayarak insan öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrike vesaireye yönelen, katılan vekilinin takdire dayalı indirimin yersiz olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;
a) 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
b) Tasarlayarak insan öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;
Sanığın mağdura tabanca ile beş kez ateş ederek, göğüs, sırt ve sol kol bölgelerinden isabetle; mide, ince barsak, pankreas ve sol böbrek yaralanmasına, hayati tehlike geçirmesine ve nefroktomiye neden olduğu olayda; zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi uygulamasında, üst sınırdan ceza tayini gerekirken 18 yıl hapis cezası tayini,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2009/676, K. 2011/4251, 4 Temmuz 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama