Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/6938 K.2010/4146

O.. C..'u kasten yaralamaktan sanık G.. K..'in yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne, tehditten beraatine ilişkin (BOĞAZLIYAN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31/12/2008 gün ve 114/133 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık müdafii yasal süresi içerisinde, 02.01.2009 tarihinde kasten yaralamak suçundan kurulan hükmü temyiz etmiş ise de, sanığın 05.01.2010 tarihli dilekçesinde dosyanın onanmasını isteyen beyanları, temyizden vazgeçme mahiyetinde olduğundan, müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten yaralamak suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

A-Sanığın, katılanı bıçakla femur, diz, koltuk altı ve batın bölgelerinden dört isabetle yaraladığı, bunlardan batındaki yaranın toraksa nafiz, hayati tehlike oluşturur ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu olayda hedef alınan vücut bölgeleri, kullanılan aletin özelliği, yaraların miktar ve niteliği hususları dikkate alındığında sanığın ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, öldürmeye teşebbüs yerine yaralama suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

B-Sanığın bıçakla öldürmeye teşebbüs suçunu işledikten sonra, giderken katılana ‘beni polise verirsen tüm aileni keserim’ demesi nedeniyle tehdit suçundan da cezalandırılması gerekirken, sübut bulunmadığından bahisle beraatine karar verilmesi,