Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/7440 K.2012/7596

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Mağdur-sanık ...'nin şikayetten vazgeçtiği, hakkında verilen düşme kararını da temyiz etmede hukuki yararının bulunmadığı anlaşılmakla; müdafiinin sanık ve mağdur sıfatları ile bulunduğu temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir. b) Temyiz edenlerin sıfatları ve temyiz dilekçelerinin içerikleri dikkate alındığında, temyiz incelemesi, sanık ...'nın "kasten öldürmeye teşebbüs, .../... s-2-

kasten yaralamaya teşebbüs, kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna Muhalefet" suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır. c) Oluşa, dosya kapsamına ve gösterilen gerekçeye göre, sanık ... hakkında teşebbüs ve haksız tahrik nedeniyle yapılan uygulamalarda bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma öneren düşünce benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın "mağdurlar ... ve ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs", "mağdur ...'a yönelik kasten yaralama" ve "6136 sayılı Kanuna Muhalefet" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş,

sanık ...'nın "mağdur ...'e yönelik kasten yaralamaya teşebbüs" suçu yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, suçun niteliğine, meşru savunmaya vesaireye, Cumhuriyet Savcısının haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, mağdur ... yönünden sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 16.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

...