KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2009/7950 E., 2011/6792 K.·Tebliğname : 1-B/2009/169354
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Kasım 2011
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Ufuk Yalabuk'u kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'nin yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (BAKIRKÖY) Sekizinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05/12/2008 gün ve 18/447 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-a) Sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerektiği gözetilmeyerek, sanığın bizzat mahkemede hazır edilip savunması alınmadan hüküm kurulması suretiyle CMUK.nun 326/2.maddesine aykırı davranılması, kazanılmış hakkının mevcudiyeti nedeniyle, sonuç ceza miktarı önceki cezadan daha ağır olamayacağından, sanığa bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan hüküm kurulması,
b) Alkollü olan sanığın dışarıda bağırmaya başlaması üzerine tanık ...’ın kendisini ikaz ettiği, bu nedenle tartışan sanığın ...’a ateş etmesi üzerine mağdurun silahı almaya çalışmasında haksız tahrik bulunmadığı halde yazılı şekilde cezasından indirim yapılması,
c) Sanığın mağdur Ufuk’u, sol axillada bir adet ve sol humerus medial yüzde bir adet olacak şekilde tabanca ile yaraladığı, bir kaburgada kırık, akciğer parankiminde kontüzyon ve pnömotoraksa neden olan yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği, vücudundaki kemik kırığının hafif (1.) derecede olduğunun belirlendiği anlaşılmakla, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35.maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi yerine oluşa uygun olmayacak şekilde alt sınırdan ceza tayin edilerek eksik cezaya hükmedilmesi,
Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2009/7950, K. 2011/6792, 16 Kasım 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama