KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2009/8156 E., 2010/94 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Ocak 2010
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
...'u kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (KARTAL) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21/04/2009 gün ve 236/148 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddine,
Ancak;
Dosya içeriğine göre, sendika başkanının odasında oturmakta olan mağdur ve tanıkların yanına gelen sanığın, ısrarla başkanı sorması üzerine, kendisine yardımcı olmak için başkanı neden aradığını soran mağdura, sanığın, önce sen başkan mısın diye söylediği, ardından küfür edip bıçakla saldırdığı ve mağduru dördü sırt, biri de burun bölgesinden olmak üzere beş isabetle hematoraksa neden olacak, hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, tanıkların sanığı güçlükle tutarak elindeki bıçağı aldıkları olayda,
1- Mağdurdaki yaralanma sonucu meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığında, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 35.maddesinin uygulanması sırasında, üst sınıra yakın bir ceza tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde 10 yıl hapis cezası verilmesi,
2- Mağdurun sanığa başkanı neden aradığını sorması dışında sanık lehine mağdurdan kaynaklanan haksız tahrik oluşturan bir eylem bulunmadığı halde, sanığın cezasından TCK.nun 29.maddesi gereğince indirim yapılması,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2009/8156, K. 2010/94, 19 Ocak 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama