Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/8258 K.2011/5255

SUÇ Kasten öldürmek

Ş.. Y..'ı kasten öldürmekten, D.. Y.. ile H.. Y..'ı kasten öldürmeye teşebbüsten, küçük yaştaki Ş.. C..'ı olası kastla yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık F. Y..'in yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne, diğer sanıklar Ş.. Y.., H.. Y.. ile Y. G..'in üzerlerine atılı suçtan beraatlerine ilişkin (SİNOP) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20/02/2009 gün ve 110/09 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanık Fatma müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanık Fatma müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a)Sanık Fatma müdafiinin süresinden sonra gerçekleşen duruşma talebinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

b)Mağdur-katılanlar Hüdayet ve Dursun’un kendilerine yönelik öldürmeye teşebbüs suçu ile maktule yönelik kasten öldürme suçu dışında kalan beraat ve mahkumiyet hükümlerini, katılan Adem’in ise maktule yönelik kasten öldürme suçu dışında kalan beraat ve mahkumiyet hükümlerini temyize yetkileri bulunmadığından, katılanlar vekili ile katılan Hüdayet’in bu hükümlere yönelen temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-a)Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aynı maktul ve mağdurlara yönelik öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçunun failleri olarak yargılanan ve aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar Fatma, Şükrüye, Haydar ve Yasemin’in ayrı ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken, aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddelerine aykırı davranılması,

b)Sanık Fatma’nın 6136 Sayılı Kanuna Aykırılık suçu yönünden; TCK.nun 51.maddesi ile CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken CMK.nun 230. maddesi uyarınca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,