Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/8333 K.2010/3992

B.. E..'yi kasten öldürmekten, R.. Y.., Z.. U.., O.. Ç.. ve H.. K..'ı ayrı ayrı silahla yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık H.. D.., işbu öldürme ve yaralama suçlarına yardımdan sanık Y.. D.., silahla tehditten sanık A.. D..'nın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, diğer sanık T..

D..'nın beraatine ilişkin (KARAMAN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.03.2009 gün ve 135/49 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili, C.Savcısı ile sanıklar Hakan, Yakup ve Ali müdafileri taraflarından istenilmiş, sanıklar duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık Hakan hakkında duruşmalı, diğer sanıkların temyizleri hakkında da kararda açıklanan nedenle duruşmasız, C.Savcısı ile müdahillerin temyizleri veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıklar Yakup ve Ali hakkında hükmedilen ceza miktarına göre sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme istemlerinin reddine karar verilmiştir.

2- Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aynı öldürme ve öldürmeye teşebbüs olayının failleri olarak yargılanan ve aralarında menfaat çatışması bulunan beraat eden sanıklar A.. D.., T.. D.. ile mahkum olan Hakan ve Yakup’un ayrı ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddesine aykırı davranılması,

3- Sanık Ali hakkında öldürme ve öldürmeye teşebbüse azmettirme suçlarından dava açıldığı, tehdit suçundan açılmış bir dava bulunmadığı, sanığın dava konusu edilen öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarına azmettirme eylemi açıklanırken, sanığın tabanca çekip maktül ve mağdurlara gösterilmesi gerektiği düşünülmeden, tehdit suçundan usulüne uygun şekilde ek iddianame ile kamu davası açtırılması sağlanmadan, ek savunma ile yetinilerek tehdit suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle CMK nun 225. Maddesine aykırı davranılması,

4- Gerekçede; mağdur Zafer’e karşı işlenen suçta silah kullanılmaması ve mağdurun şikayetçi olmaması nedeniyle bu mağdura karşı işlenen kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine karar verildiği belirtildiği halde, sanıklar Hakan ve Yakup’un bu mağdura yönelik eylemlerinden dolayı kasten silahla yaralama ve yaralamaya yardım suçlarından cezalandırılmaları suretiyle gerekçe ile uygulama arasında çelişki yaratılması,

5- Sanık Hakan’ın yaralama suçları yanında 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan verilen ceza miktarına göre de; 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Usule aykırı olup, sanıklar Ali, Hakan ve Yakup müdafilerinin temyiz dilekçesi ve sanık Hakan yönünden duruşmalı incelemedeki temyiz itirazları ile ile maktûlden müdahil Fadime müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerine görüldüğünden, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA 31.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

31.05.2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Z.. T..'nun huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık H.. D.. müdafii Avukat ..yokluğunda 03.06.2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.