Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/8446 K.2011/8066

...'ı kasten öldürmekten, ...'i de olası kastla yaralamaktan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10/03/2009 gün ve 195/53 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve müdahiller vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık hakkında mağdur ...'i Olası Kasıtla Yaralama suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK.nun 86/1.maddesi uyarınca temel ceza belirlenip, suçun silahla işlenmesi nedeniyle aynı yasanın 86/3-e maddesi ve yaralanmanın vücutta kemik kırığı oluşturması nedeniyle 87/3.maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra olası kast nedeniyle aynı yasanın 21/2.maddesi uyarınca cezada indirim yapılması yerine, maddenin düzenleme amacına aykırı olarak 5237 sayılı TCK.nun 86/1. maddesiyle temel ceza belirlendikten sonra olası kast hükmü uygulanarak cezadan indirim yapılması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Mahkemece sonuç cezanın 1 yıl 14 ay 20 gün olarak tayininde isabetsizlik görülmediğinden, eleştiri öneren tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

3-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın Kasten İnsan Öldürme ve Olası Kasıtla Yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve öldürme suçu yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandıncı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin 5237 sayılı TCK.nun 21, 25, 27, 28 ve 29.maddelerinin ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğine, tahrike dayalı indirim miktarına vesaireye,

katılanlar vekilinin haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının yersizliğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

a-) Olası kasıtla yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden; hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde öngörülen güvenlik tedbirlerinin CMUK.nun 230/l-c maddesi uyarınca hükümde gösterilmesi gerektiğinden, hüküm fıkrasının mahsus bölümüne, "sanığın, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1- c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına," ibarelerinin eklenmesine;

b-) Adli emanette kayıtlı maktule, mağdura ve sanığa ait bir kısım giysilerin talep halinde maktulün mirasçıları ile mağdur ve sanığın kendilerine iadesine karar verilmesi gerektiğinden, hüküm fıkrasındaki ilgili bentte yer alan "dosyada delil olarak muhafazasına" ibaresinin, "giysiler yönünden talep etmeleri halinde maktulün mirasçıları ile mağdur ve sanığın kendilerine iadesine, diğer eşyalar ile" ibaresinin eklenmesine;