Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/8580 K.2010/1198

Adam öldürmek suçundan S.. G.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 450/1,450/9. maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (NEVŞEHİR) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07/05/2009 gün ve 60/95 sayılı karar re'sen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü S.. G.. hakkında Babasını Kasten Öldürme ve Bu Suçu Gizlemek ve Delillerini Ortadan Kaldırmak Amacıyla Kardeşini Öldürme suçlarından 765 Sayılı TCK.nun 450/1; 450/9. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca, yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozma üzerine yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair kurulan hükmün re’sen incelenmesinde;

1-) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.06.2008 tarih 2008/1-89-158 sayılı kararında açıklandığı üzere; uyarlama yargılaması sonucu kurulacak mahkumiyet hükmünün gerekçesinde, 5271 sayılı Yargılama yasasının 230. maddesine uygun olarak, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeksizin, Anayasa’nın 141, 5271 Sayılı CMK.nun 34 ve 230. maddelerine aykırı olarak hükmün gerekçesiz bırakılması;

2-) Kabule göre de; 4771 sayılı yasa ile değişik 765 sayılı TCK’nun 450. maddesi uyarınca idam cezası yerine verilen müebbet ağır hapis cezasının, 5237 sayılı TCK’nun 82. maddesi uyarınca verilecek ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile eşdeğer ceza niteliğinde olduğu gözetilerek;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17.04.2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca, Haziran 2005 tarihinden önce

işlenen suçlarda, her suç yönünden ayrı ayrı yapılan değerlendirme sonucu, cezaların eşitliği halinde 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 765 sayılı TCK.nun 31 ve 33. maddelerine göre hükümlü lehine sonuç doğurduğu da gözetilerek her suçla ilgili lehe yasa ve buna göre her suçun sonuç cezası belirlendikten sonra, cezaların toplanmasına 765 sayılı TCK.nun 68 ila 77. maddelerindeki ilkelere göre karar verilmesi gerektiğinden;

Sanık hakkında Babasını Öldürme suçundan lehe olan 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d,53; İşlediği Suçun Delillerini Ortadan Kaldırmak İçin Kız kardeşini Öldürme suçundan lehe olan 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d,h ve 53. maddeleri uyarınca hüküm kurulması ve hükmolunacak cezaların 765 sayılı TCK.nun 73. maddesi uyarınca toplanmasına karar verilmesi yerine, 4771 sayılı yasa ile yapılan değişikliğin yanlış yorumlanması sonucu 765 sayılı TCK. hükümlerinin lehe olduğundan söz edilerek yazılı şekilde yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi;