KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2009/8932 E., 2013/1097 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Katılanlar
- ..., ..., ...
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Sanık ... için;
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
1-5237 sayılı TCK.nun 86/1,86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1 maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay hapis cezası. 2)5237 sayılı TCK.nun 86/2,86/3-e, 29/1, 62/1 maddeleri gereğince 3 ay 22 gün hapis cezası. Sanık ... için; 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1 maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1.a-Sanık ... hakkında mağdur ...'a, sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a karşı açılan kamu davaları ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
b-Sanık ...'in tekerrüre esas nitelikte sabıkası bulunduğu ve mağdur ...'a silahla yaralama suçunda tekerrür hükümleri uygulandığı halde mağdur ...'u silahla yaralama suçunda tekerrür hükmünün uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
c-Sanıklar ... ve ... hakkında hüküm fıkrasında tekerrüre esas alınan Göynücek Asliye Ceza Mahkemesinin mahkumiyet hükmünün doğru olarak gösterilmesi karşısında, gerekçeli kararın gerekçe bölümünde tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmünün Göynücek Asliye Ceza Mahkemesi yerine Merzifon Asliye Ceza Mahkemesi olarak yazılması maddi hata olarak değerlendirildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
.../...
d-Dosya içeriğine, mevcut delillere ve gerekçeye göre; mağdurlar ... ve ...'daki yaşamsal tehlikeye neden olan bıçak darbelerinin tek olması, sanıklarla mağdurlar arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumet bulunmaması, sanıkların ciddi bir engel bulunmadığı halde eylemlerine kendiliğinden son vermeleri birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların eylemlerinin kasten silahla yaralama olarak nitelendirilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki sanıklar ... ve ... 'in kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmaları gerektiğine yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2009/8932, K. 2013/1097, 18 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama