Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/8997 K.2011/3458

M.. Y..'i kasten öldürmeye teşebbüsten sanık Y.. G..'nun yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ANTALYA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30/04/2009 gün ve 6/226 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30/05/2006 tarih ve 1-131/146 sayılı kararında açıklandığı ve CMK.nun 266/3.maddesinde açıkça belirtildiği üzere, zorunlu müdafii ile küçük sanıkların iradelerinin yasa yoluna başvurma konusunda çelişmesi halinde müdafiinin iradesi geçerli sayılacağından, 23/08/1992 doğumlu olup dilekçe tarihinde 18 yaşından küçük olan sanığın temyizden vazgeçme iradesine itibar edilmesinin yasal olarak olanaksız olduğu gözetilerek, hükmün sanık müdafiinin temyiz istemi üzerine incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul edilmiş, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Mağdura ait tedavi belgeleri ile film ve grafilerinin dosya ile birlikte Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek, mağdurdaki yara sayısı ile her bir yaralanmanın ayrı ayrı büyük damar, sinir ve iç organ yaralanmasına, mağdurun yaşamsal tehlike geçirmesine neden olup olmadığı hususlarında rapor alındıktan sonra, sonucuna göre suç niteliğinin belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik soruşma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,