Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/9356 K.2010/571

Kardeşi ...'ü kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'ün bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin .... Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.11.2008 gün ve 160/335 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık müdafii taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanığın bıçakla kardeşi mağdurun sol meme başı altı, sağ subkostal, sol trapezus ve sol lomber bölgelerine toplam altı isabetle vurması sonucu karaciğer ve diafragma yaralanması nedeniyle mağdurun yaşamsal tehlike geçirdiği olayda; kabule göre, teşebbüs nedeni ile 9 ila 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak hapis cezasının üst sınıra yakın tayin edilmesi yerine, hiç isabet olmaması durumlarında uygulanabilecek şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini yasaya aykırı ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının eylemin yaralama suçunu oluşturduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

1- Sanığın, kardeşi mağduru öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d maddesi uyarınca kardeşi kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek 5237 sayılı TCK.nun 81. maddesi kapsamında kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde karar verilmesi;

2- Kazanılmış hak nedeniyle uygulama yapılırken CMK.nun 232/6 maddesine aykırı olarak uygulama maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi;