KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2009/9841 E., 2010/4308 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Haziran 2010
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten, ...'ı da yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık ..., ... ile ...'ı yaralamaya teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, diğer sanık ...'in beraatine ilişkin (KARŞIYAKA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20/03/2008 gün ve 362/100 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil-sanık vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Sanık ... hakkında mağdur ... ve Muhsin'i yaralama suçlarından kurulan hükümlerde doğrudan verilen para cezaları hüküm tarihi itibariyle miktar bakımından kesin nitelikte olduğundan, sanık müdafiinin bu suçlara yönelik temyiz taleplerinin CMK.nun 305 ve 317. maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir. 2-Sanık ... müdafii ile müdahil sanık ... müdafiinin temyiz talebi üzerine, sanık ... hakkında Yiğit'i öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında Yiğit'i öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'i yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında açılan davada elde edilen delillerin hükümlülüğe ... nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan,sanık ... müdafiinin yasal savunma koşullarının bulunduğuna, 5237 sayılı TCK.nun 27/2.maddesinin uygulanması gerektiğine,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2009/9841, K. 2010/4308, 9 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama