Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/1020 K.2012/1235

1) Yüzüne karşı 21.05.2009 tarihinde verilen karara karşı katılan vekilinin yasal süreden sonra 27.07.2009 tarihinde gerçekleşen temyiz talebinin CMUK.nun 310 ve 317 .maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten silahla yaralama ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarının sübutu kabul, konut dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, tahrikin derecesine, erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kararın gerekçesiz olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık hakkında kasten yaralama suçu yönünden;

Mağdur hakkında Meram Tıp Fakültesi Hastanesinin 07.04.2006 tarihli raporunda "sol ayak parmaklarından 4 adedinin kesilmesi nedeni ile uzuv kaybına, sol ayağın fonksiyon kaybına uğradığı" nın belirtilmesine karşın,

Konya Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 19.06.2008 tarihli raporunda "Sol ayak parmaklarının 4 adedinin kesilmesi nedeni ile uzuv zaafına uğradığı"nın belirtildiği ve raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla, dava dosyasının ve tüm tedavi belgelerinin Adli Tıp Kurumuna gönderilip, mağdurdaki yaralanmanın uzuv zaafı ( Duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması) veya uzuv tatili ( Duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesi) teşkil edip etmediği, sol bacak ve göğüs bölgesindeki yaraların ayrı ayrı yaşamsal tehlike oluşturup oluşturmadıkları konusunda rapor alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK ile 765 sayılı TCK.nun olayla ilgili bütün hükümlerinin yargı denetimine olanak verecek biçimde uygulanması, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, lehe olan hükmün belirlenmesi ve uygulamanın ona göre yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,