Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/1118 K.2011/8180

...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ..., ...'i kasten yaralamaktan sanık ... , izinsiz silah taşımaktan adıgeçen sanıklar ... ile ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (ELBİSTAN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.05.2009 gün ve 101/115 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- 16.12.2003 tarihli vekili vasıtasıyla verdiği dilekçe ile sanık ... hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan eden mağdur ...’in CMUK.nun 243. Maddesine göre müdahillik sıfatı bulunmadığından ve verilen hükmü temyize yetkisi olmadığından, vekilinin sanık ...’ye yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. 2- Sanık ... hakkında adam öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden,

Sanığın tabanca ile atışı sonucu mağdur ...’i sternum sol ve 3. İKA‘da giriş, sol kasıktan giriş ve sol gluteal bölgeden çıkış ve sol kol dirsek altı ön iç kısımdan giriş,arka kısımdan çıkış olmak üzere ve sol proksimal ulna ile sağ el dış yüzde kurşun sıyrığı nedeniyle 3-4. parmak proksimal falankslarda hayati fonksiyonlarını ağır derecede etkileyecek derecede kırıklar oluşturacak şekilde yaraladığı, mermi çekirdeklerinden birinin göğüste kaldığı olayda;

teşebbüs nedeni ile 9 ila 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak hapis cezasının makul oranda tayin edilmesi yerine 11 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini yasaya aykırı ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in adam öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ... ’ın silahla yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...’nin adam öldürme ve 6136 sayılı yasaya aykırılık, sanık ...’in 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişen sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... hakkındaki adam öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-a) Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Atılı suçların mahkemece tespit olunan niteliğine ve temas ettiği maddelerdeki cezanın üst sınırına göre, suç tarihi olan 12.06.2003 tarihinden temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresi geçtiği anlaşılmakla, hükümlerin (BOZULMASINA), bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak ,6136 sayılı yasaya aykırılık suçlarından açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2, gereğince (ORTADAN KALDIRILMASINA),

b) Sanık ... hakkındaki mağdur ...’yi silahla yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

aa) Oluşa ve dosya içeriğine göre; bir süre birlikte yaşayan mağdur ile sanığın olay günü aralarında konuştukları sırada sanık ...’in, mağdura hakaret etmesi üzerine mağdur ...’nin, sanık ...’i hedef alarak silahla ateş ettiği, kaçmaya başlayan ve hayati bölgelerinden yaralanan sanık ...’in, ...’nin mermilerinin bitmesini ve yedek şarjörünü takmaya çalışmasını fırsat bilerek, üzerindeki silahı çıkardığı ve mağdura ateş ettiği, dolu şarjörü takmaya ve saldırısını devam ettirmeye çalışan mağdur ...’nin saldırısını mağduru bacaklarından yaralayarak önlediği olayda ;

Sanık ...’in eyleminin, yaşam hakkına yönelmiş ve tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı, o andaki hal ve koşullara göre ve saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile yasal savunma koşullarında gerçekleştirdiği ve yasal savunmada sınırın aşılmadığı anlaşıldığı halde, 5237 sayılı Yasanın 25. maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi yerine, tahrik karşısında silahla yaralama suçundan yazılı şekilde karar verilmesi,

bb) 765 sayılı TCK’nun uygulanması nedeniyle aynı kanunun 36.maddesi uyarınca müsadere kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, 5237 sayılı Yasanın 54/1,4 maddesi gereğince müsadere kararı verilerek karma uygulama yapılması,