Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/1181 K.2011/7378

H.. S..'u kasten öldürmeye teşebbüsten sanık M.. E..'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (İZMİR) Onbirinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.06.2009 gün ve 141/132 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık müdafii taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizcede benimsenen 05/02/2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, sanığın 15/03/2011 havale tarihli temyiz hakkından feragat1e dosyanın tasdiklenmesine yönelik talebi temyizden vazgeçme olarak kabul edilmekle, sanık müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, yerel Cumhuriyet Savcısının haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Olay tarihinde, mağdur H..'ın sanık M.. Z..'ye küfredip para istemesi nedeniyle aralarında çıkan tartışmada, sanığın bıçakla mağdurun göğüs ve batın bölgesine vurduğu, mağdurun dalağının çıkarılması suretiyle organlarından birinin işlevini yitirecek ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda;

1- Meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak teşebbüs durumunda 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine yazılı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2- 22/02/1991 doğumlu olduğu belirtilen mağdurun suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğu, mağdura ait nüfus kayıt örneğinin getirtilip duruşmada okunduktan sonra mağdurun küçük olduğu tespit edildiğinde sanık hakkında TCK 82/1-e maddesinin uygulanmayarak yazılı şekilde hüküm kurulması,